فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه آیتی

قرآن ترجمه آیتی

سوره 81

سوره مبارکه التكوير

صفحه 586
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ (1)
آنگاه که خورشيد به هم درپيچد، (1)
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ (2)
و آنگه که ستارگان همى‌تيره شوند، (2)
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ (3)
و آنگاه که کوهها به رفتار آيند. (3)
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ (4)
وقتى شتران ماده وانهاده شوند، (4)
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ (5)
و آنگه که وحوش را همى‌گرد آرند، (5)
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ (6)
درياها آنگه که جوشان گردند، (6)
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ (7)
و آنگاه که جانها به هم درپيوندند، (7)
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ (8)
پرسند چو زان دخترک زنده به‌گور: (8)
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ (9)
به کدامين گناه کشته شده است؟ (9)
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ (10)
و آنگاه که نامه‌ها زهم بگشايند، (10)
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ (11)
و آنگاه که آسمان زجا کنده شود، (11)
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ (12)
و آنگه که جحيم را برافروزانند، (12)
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ (13)
و آنگه که بهشت را فرا پيش آرند، (13)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ (14)
هر نَفْس بداند چه فراهم ديده. (14)
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ (15)
نه، نه! سوگند به اختران گردان، (15)
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ (16)
[کز ديده‌] نهان شوند و از نو آيند، (16)
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ (17)
سوگند به شب چون پشت گرداند، (17)
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ (18)
سوگند به صبح چون دميدن گيرد، (18)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ (19)
که [قرآن‌] سخن فرشته بزرگوارى است. (19)
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ (20)
نيرومند [که‌] پيش خداوند عرش، بلندپايگاه است. (20)
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ (21)
در آنجا [هم‌] مطاع [و هم‌] امين است. (21)
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ (22)
و رفيق شما مجنون نيست؛ (22)
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ (23)
و قطعاً آن [فرشته وحى‌] را در افق رخشان ديده. (23)
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ (24)
و او در امر غيب بخيل نيست. (24)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ (25)
و [قرآن‌] نيست سخن ديو رجيم. (25)
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ (26)
پس به کجا مى‌رويد؟ (26)
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ (27)
اين [سخن‌] بجز پندى براى عالميان نيست؛ (27)
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ (28)
براى هر يک از شما که خواهد به راه راست رود. (28)
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (29)
و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نيز] نخواهيد خواست. (29)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 586صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی