فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه مکارم شیرازی

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

سوره 73

سوره مبارکه المزمل

صفحه 575
۞ إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ ۚ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ ۚ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضَىٰ ۙ وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ ۙ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ ۚ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا ۚ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (20)
پروردگارت ميداند که تو و گروهي از آنها که با تو هستند نزديک دو سوم از شب يا نصف يا ثلث آن را به پا ميخيزند، خداوند شب و روز را اندازه گيري ميکند، او ميداند که شما نميتوانيد مقدار آن را (به دقت) اندازه گيري کنيد (براي عبادت کردن)، پس شما را بخشيد، اکنون آنچه براي شما ميسر است قرآن بخوانيد او ميداند بزودي گروهي از شما بيمار ميشوند، و گروهي ديگر براي به دست آوردن فضل الهي (و کسب روزي) به سفر ميروند، و گروهي ديگر در راه خدا جهاد ميکنند (و از تلاوت قرآن بازميمانند)، پس به اندازهاي که براي شما ممکن است از آن تلاوت کنيد و نماز را بر پا داريد و زکات بپردازيد و به خدا (قرض الحسنه) دهيد [= در راه او انفاق نماييد] و (بدانيد) آنچه را از کارهاي نيک براي خود از پيش ميفرستيد نزد خدا به بهترين وجه و بزرگترين پاداش خواهيد يافت، و از خدا آمرزش بطلبيد که خداوند آمرزنده و مهربان است! (20)
سوره 74

سوره مبارکه المدثر

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ (1)
اي جامه خواب به خود پيچيده (و در بستر آرميده)! (1)
قُمْ فَأَنْذِرْ (2)
برخيز و انذار کن (و عالميان را بيم ده)، (2)
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ (3)
و پروردگارت را بزرگ بشمار، (3)
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ (4)
و لباست را پاک کن، (4)
وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ (5)
و از پليدي دوري کن، (5)
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ (6)
و منت مگذار و فزوني مطلب، (6)
وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ (7)
و بخاطر پروردگارت شکيبايي کن! (7)
فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ (8)
هنگامي که در (صور) دميده شود، (8)
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ (9)
آن روز، روز سختي است، (9)
عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ (10)
و براي کافران آسان نيست! (10)
ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا (11)
مرا با کسي که او را خود به تنهايي آفريده ام واگذار! (11)
وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَمْدُودًا (12)
همان کسي که براي او مال گستردهاي قرار دادم، (12)
وَبَنِينَ شُهُودًا (13)
و فرزنداني که همواره نزد او (و در خدمت او) هستند، (13)
وَمَهَّدْتُ لَهُ تَمْهِيدًا (14)
و وسايل زندگي را از هر نظر براي وي فراهم ساختم! (14)
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ (15)
باز هم طمع دارد که بر او بيفزايم! (15)
كَلَّا ۖ إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا (16)
هرگز چنين نخواهد شد، چرا که او نسبت به آيات ما دشمني ميورزد! (16)
سَأُرْهِقُهُ صَعُودًا (17)
و بزودي او را مجبور ميکنم که از قله زندگي بالا رود (سپس او را به زير ميافکنم)! (17)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 575صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی