فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه مکارم شیرازی

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

سوره 92

سوره مبارکه الليل

صفحه 596
لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى (15)
کسي جز بدبختترين مردم وارد آن نميشود، (15)
الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ (16)
همان کس که (آيات خدا را) تکذيب کرد و به آن پشت نمود! (16)
وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى (17)
و بزودي با تقواترين مردم از آن دور داشته ميشود، (17)
الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ (18)
همان کس که مال خود را (در راه خدا) ميبخشد تا پاک شود. (18)
وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَىٰ (19)
و هيچ کس را نزد او حق نعمتي نيست تا بخواهد (به اين وسيله) او را جزا دهد، (19)
إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ (20)
بلکه تنها هدفش جلب رضاي پروردگار بزرگ اوست، (20)
وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ (21)
و بزودي راضي و خشنود ميشود! (21)
سوره 93

سوره مبارکه الضحى

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
وَالضُّحَىٰ (1)
قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآيد (و همه جا را فراگيرد)، (1)
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ (2)
و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گيرد، (2)
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ (3)
که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است! (3)
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ (4)
و مسلما آخرت براي تو از دنيا بهتر است! (4)
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ (5)
و بزودي پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوي! (5)
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ (6)
آيا او تو را يتيم نيافت و پناه داد؟! (6)
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ (7)
و تو را گمشده يافت و هدايت کرد، (7)
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ (8)
و تو را فقير يافت و بي نياز نمود، (8)
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ (9)
حال که چنين است يتيم را تحقير مکن، (9)
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ (10)
و سوال کننده را از خود مران، (10)
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ (11)
و نعمتهاي پروردگارت را بازگو کن! (11)
سوره 94

سوره مبارکه الشرح

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ (1)
آيا ما سينه تو را گشاده نساختيم، (1)
وَوَضَعْنَا عَنْكَ وِزْرَكَ (2)
و بار سنگين تو را از تو برنداشتيم؟! (2)
الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ (3)
همان باري که سخت بر پشت تو سنگيني ميکرد! (3)
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ (4)
و آوازه تو را بلند ساختيم! (4)
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا (5)
به يقين با (هر) سختي آساني است! (5)
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا (6)
(آري) مسلما با (هر) سختي آساني است، (6)
فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ (7)
پس هنگامي که از کار مهمي فارغ ميشوي به مهم ديگري پرداز، (7)
وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَارْغَبْ (8)
و به سوي پروردگارت توجه کن! (8)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 596صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی