فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه فولادوند

قرآن ترجمه فولادوند

سوره 55

سوره مبارکه الرحمن

صفحه 534
فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ (68)
در آن دو بهشت نيز هرگونه ميوه خوش و خرما و انار بسيار است. (68)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (69)
(الا اي جنّ و انس) کدامين نعمتهاي خدايتان را انکار مي‌کنيد؟ (69)
فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ (70)
در آن بهشتها نيکو زنان با حسن و جمال بسيارند. (70)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (71)
(الا اي جنّ و انس) کدامين نعمتهاي خدايتان را انکار مي‌کنيد؟ (71)
حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ (72)
حوراني در سراپرده‌هاي خود (مستور از چشم بيگانگان). (72)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (73)
(الا اي جنّ و انس) کدامين نعمتهاي خدايتان را انکار مي‌کنيد؟ (73)
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ (74)
که پيش از شوهران دست هيچ کس از جن و انس بدان زنان نرسيده است. (74)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (75)
(الا اي جنّ و انس) کدامين نعمتهاي خدايتان را انکار مي‌کنيد؟ (75)
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ (76)
در حالتي که بهشتيان (با حور العين) بر رفرف سبز (وجد و عزّت) و بساط زيبا (ي فخر و دولت) تکيه زده‌اند. (76)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (77)
(الا اي جنّ و انس) کدامين نعمتهاي خدايتان را انکار مي‌کنيد؟ (77)
تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ (78)
بزرگوار و مبارک نام پروردگار توست که خداوند جلال و عزّت و احسان و کرامت است. (78)
سوره 56

سوره مبارکه الواقعة

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ (1)
هنگامي که آن واقعه بزرگ (قيامت) واقع مي‌گردد. (1)
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ (2)
که در وقوعش هيچ کذب و جاي هيچ شک و ريب نيست. (2)
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ (3)
آن روز (قومي را به دوزخ) خوار و ذليل کند و (طايفه‌اي را به جنّت) سربلند و رفيع گرداند. (3)
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا (4)
آن‌گاه که زمين شديد به حرکت و لرزه در آيد. (4)
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا (5)
و کوههاي سخت متلاشي شوند. (5)
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (6)
و مانند ذرّات گرد در هوا پراکنده گردند. (6)
وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً (7)
و شما خلايق بر سه دسته مختلف شويد. (7)
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ (8)
گروهي راستان، اصحاب يمين باشند که چقدر حالشان (در بهشت ابد) نيکوست! (8)
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ (9)
و گروهي ناراستان، اصحاب شومي و شقاوتند که چقدر روزگارشان (در دوزخ) سخت است. (9)
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ (10)
و (طايفه سوم) آنان که (مشتاقانه در ايمان) بر همه پيشي گرفتند و (در اطاعت خدا و رسول) مقام تقدم يافتند. (10)
أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ (11)
آنان به حقيقت مقربان درگاهند. (11)
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ (12)
آنان در بهشت پرنعمت جاوداني متنعّمند. (12)
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ (13)
آنها جمعي بسيار از امم پيشينيان هستند. (13)
وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ (14)
و عدّه قليلي از متأخّران (يا بسياري از مقدّمان امّت محمّد ص و قليلي از مردم آخر زمان اين امّت باشند). (14)
عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ (15)
آنان بر سريرهاي زربفت مرصّع به انواع جواهر تکيه زنند. (15)
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ (16)
همه (شادان) با ياران و دوستان رو به روي يکديگر بر آن سريرهاي عزّت مي‌نشينند. (16)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 534صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی