| سوره 8 | سوره مبارکه الانفال | صفحه 179 |
|
| فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ ۚ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ ۚ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَاءً حَسَنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (17) |
| (اي مؤمنان) نه شما بلکه خدا کافران را کشت و (اي رسول) چون تو تير (يا خاک) افکندي نه تو بلکه خدا افکند (تا کافران را شکست دهد) و براي آنکه مؤمنان را به آزموني نيکو از سوي خود بيازمايد، که خدا شنوا و داناست. (17) |
| ذَٰلِكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ (18) |
| اين (فتح و غلبه در جنگ به خواست خدا) شما را نصيب شد و محققا خدا بياثر کننده مکر کفار است. (18) |
| إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ ۖ وَإِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ۖ وَإِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ (19) |
| (اي کافران) اگر شما از خدا فتح و نصرت ميطلبيد اينک فتح کامل شما را رسيد (دين اسلام و قرآن که بهترين فتح و فيروزي و کاملترين وسيله سعادت خلق است از جانب خدا آمد) اکنون اگر (از کفر و عناد با حق) دست برداريد شما را بهتر است و اگر ديگر بار بازآييد ما هم شما را باز کيفر و عذاب کنيم و هرگز جمعيت و سپاه شما هر چند بسيار باشد شما را سودمند نخواهد بود، و خدا البته با اهل ايمان است. (19) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ (20) |
| اي کساني که ايمان آوردهايد، خدا و رسول را اطاعت کنيد و از او سرنپيچيد در حالي که شما (سخنان حق را) ميشنويد. (20) |
| وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ (21) |
| و شما مؤمنان چون کساني (منافقان) نباشيد که گفتند شنيديم، و به حقيقت نميشنوند. (21) |
| ۞ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ (22) |
| بدترين جانوران نزد خدا کساني هستند که (از شنيدن و گفتن حرف حق) کر و لالند که اصلا تعقل نميکنند. (22) |
| وَلَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لَأَسْمَعَهُمْ ۖ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ (23) |
| اگر خدا در آنها خير و صلاحي ميديد آنها را شنوا ميکرد و اگر هم شنوا کند باز رو گردانند و اعراض کنند. (23) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ ۖ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (24) |
| اي اهل ايمان، چون خدا و رسول شما را به آنچه مايه حيات ابدي شماست (يعني ايمان) دعوت کنند اجابت کنيد و بدانيد که خدا در ميان شخص و قلب او حايل ميشود (و از اسرار دروني همه آگاه است) و همه به سوي او محشور خواهيد شد. (24) |
| وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً ۖ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ (25) |
| و بترسيد از بلايي که چون آيد تنها مخصوص ستمکاران شما نباشد (بلکه ظالمان و مظلومان همه را فرا گيرد) و بدانيد که عقاب خدا بسيار سخت است. (25) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |