فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه راهنما

قرآن ترجمه راهنما

سوره 86

سوره مبارکه الطارق

صفحه 591
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ (1)
سوگند به آسمان و به چيزي که در شب پديدار مي شود؛ (1)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ (2)
و تو چه مي داني چيزي که در شب پديدار مي شود، چيست؟ (2)
النَّجْمُ الثَّاقِبُ (3)
همان ستاره درخشاني است که پرده ظلمت را مي شکافد. (3)
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ (4)
هيچ کس نيست مگر اينکه بر او نگهباني است. (4)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ (5)
پس انسان بايد با تأمل بنگرد که از چه چيز آفريده شده است؟ (5)
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ (6)
از آبي جهنده آفريده شده است؛ (6)
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ (7)
[آبي که] از صلب مرد و از ميان استخوان هاي سينه زن بيرون مي آيد. (7)
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ (8)
بي ترديد خدا بر بازگرداندن انسان [پس از مرگش] تواناست، (8)
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ (9)
روزي که رازها فاش مي شود. (9)
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ (10)
پس انسان را [در آن روز در برابر عذاب] نه نيرويي است و نه ياوري. (10)
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ (11)
سوگند به آسمان که داراي باران فراوان و پرريزش است. (11)
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ (12)
و سوگند به زمين که [براي جوشيدن چشمه ها و کشت و زرع و روييدن نباتات] داراي شکاف است. (12)
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ (13)
بي ترديد که اين قرآن، سخني جداکننده [ميان حق و باطل] است (13)
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ (14)
و آن هرگز شوخي نيست. (14)
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا (15)
آنان همواره [براي خاموش کردن نور حق] حيله مي کنند (15)
وَأَكِيدُ كَيْدًا (16)
و من [هم در برابر آنان] چاره و تدبيري [مناسب] مي کنم. (16)
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا (17)
پس کافران را مهلت ده و مدت اندکي آنان را در اين حالي که هستند، واگذار. (17)
سوره 87

سوره مبارکه الاعلى

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى (1)
نام پروردگار برتر و بلند مرتبه ات را [از هرچه رنگ شرک خفي و جلي دارد] منزّه و پاک بدار. (1)
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ (2)
آنکه آفريد، پس درست و نيکو گردانيد. (2)
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ (3)
و آنکه اندازه قرار داد و هدايت کرد، (3)
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ (4)
و آنکه چراگاه را رويانيد، (4)
فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ (5)
و آن را خاشاکي سياه گردانيد، (5)
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ (6)
به زودي قرآن را بر تو مي خوانيم، پس هرگز فراموش نخواهي کرد، (6)
إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ (7)
جز آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و آنچه را پنهان است، مي داند. (7)
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ (8)
و تو را براي آسان ترين راه [که شريعت سمحه و سهله است] آماده مي کنيم. (8)
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ (9)
پس [مردم را] اندرز ده، اگر اندرز سودمند افتد. (9)
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَىٰ (10)
کسي که از خدا مي ترسد، به زودي متذکّر مي شود. (10)
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى (11)
و کسي که از همه بدبخت تر است از آن کناره مي گيرد. (11)
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ (12)
همان کسي که در آتش بزرگ تر در مي آيد. (12)
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ (13)
آن گاه در آنجا نه مي ميرد و نه به خوشي زندگي مي کند. (13)
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ (14)
بي ترديد کسي که خود را [از زشتي هاي باطن و ظاهر] پاک کرد، رستگار شد. (14)
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ (15)
و نام پروردگارش را ياد کرد، پس نماز خواند. (15)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 591صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی