فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه انصاریان

قرآن ترجمه انصاریان

سوره 87

سوره مبارکه الاعلى

صفحه 592
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا (16)
آرى، شما زندگى اين جهان را بر مى‌گزينيد، (16)
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ (17)
حال آنکه آخرت بهتر و پاينده‌تر است. (17)
إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ (18)
اين سخن در صحيفه‌هاى نخستين است: (18)
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ (19)
صحيفه‌هاى ابراهيم و موسى. (19)
سوره 88

سوره مبارکه الغاشية

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ (1)
آيا داستان غاشيه به تو رسيده است؟ (1)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ (2)
در آن روز وحشت در چهره‌ها پديدار است، (2)
عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ (3)
تلاش کرده و رنج ديده، (3)
تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً (4)
در آتش سوزان در افتند. (4)
تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ (5)
از آن چشمه بسيار گرم آبشان دهند، (5)
لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ (6)
طعامى جز خار ندارند، (6)
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ (7)
که نه فربه مى‌کند و نه دفع گرسنگى. (7)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ (8)
و در آن روز چهره‌هايى تازه باشند: (8)
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ (9)
از کار خويشتن خشنود، (9)
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ (10)
در بهشتى برين، (10)
لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً (11)
که در آن سخن لغو نشنوى، (11)
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ (12)
و در آن چشمه‌سارها روان باشد، (12)
فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ (13)
و تختهايى بلندزده، (13)
وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ (14)
و سبوهايى نهاده، (14)
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ (15)
و بالشهايى در کنار هم چيده، (15)
وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ (16)
و فرشهايى گسترده. (16)
أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ (17)
آيا به شتر نمى‌نگرند که چگونه آفريده شده؟ (17)
وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ (18)
و به آسمان که چسانش برافراشته‌اند؟ (18)
وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ (19)
و به کوه‌ها که چگونه برکشيده‌اند؟ (19)
وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ (20)
و به زمين که چسان گسترده شده؟ (20)
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ (21)
پس پند ده، که تو پند دهنده‌اى هستى. (21)
لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ (22)
تو بر آنان فرمانروا نيستى. (22)
إِلَّا مَنْ تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ (23)
مگر آن کس که رويگردان شد و کفر ورزيد، (23)
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ (24)
پس خدايش به عذاب بزرگ‌تر عذاب مى‌کند. (24)
إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ (25)
هر آينه بازگشتشان به سوى ماست. (25)
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ (26)
سپس حسابشان با ماست. (26)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 592صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی