فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 55

سوره مبارکه الرحمن

صفحه 534
فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ (68)
در آن دو بهشت درختان ميوه و خرما و انار است . (68)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (69)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد ؟ (69)
فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ (70)
در آن جا زنانى نيکوخوى و زيباروى هستند . (70)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (71)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد ؟ (71)
حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ (72)
حوريانى با چشم هايى درشت و سياه که به همسران خود اختصاص دارند و در خيمه ها از نگاه ديگران مصونند . (72)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (73)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد ؟ (73)
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ (74)
پيش از آنان هيچ انس و جنّى با آنها آميزش نکرده است . (74)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (75)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد ؟ (75)
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ (76)
بهشتيان حالى که تکيه زده بر روى بالش هاى سبز رنگ و فرش هاى فاخر نشسته اند ، از مواهب بهشت بهره مى برند . (76)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (77)
پس کدام يک از نعمت هاى پروردگارتان را انکار مى کنيد ؟ (77)
تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ (78)
خجسته و پر برکت است نام پروردگارت همو که شکوهمند و گرامى است . (78)
سوره 56

سوره مبارکه الواقعة

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ (1)
آن گاه که حادثه قيامت رخ دهد ، مؤمنان کامياب و کافران زيانکار گردند . (1)
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ (2)
در وقوع اين حادثه هيچ دروغ و خلاف گويى نيست . (2)
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ (3)
آن رويداد ، نظام کنونى دنيا را زير و رو مى کند . (3)
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا (4)
آن گاه که زمين با لرزشى سخت لرزانده شود ، (4)
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا (5)
و کوه ها به شدّت متلاشى و ذرّه ذرّه شوند ، (5)
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (6)
و غبارى پراکنده گردند ، (6)
وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً (7)
و شما مردم سه گروه شويد . (7)
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ (8)
آن سه گروه عبارتند از : نيکبختان ، نيکبختان کيانند ! (8)
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ (9)
و تيره بختان ، تيره بختان کيانند ! (9)
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ (10)
و سبقت گيرندگان در کارهاى نيک که به سوى آمرزش الهى و بهشت برين سبقت خواهند گرفت . (10)
أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ (11)
آنان مقرّبان درگاه خدايند . (11)
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ (12)
که در بهشت هاى پرنعمت جاى خواهند داشت . (12)
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ (13)
مقرّبان درگاه خدا گروهى انبوه از امّت هاى پيامبران پيشين اند . (13)
وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ (14)
و گروهى اندک از امّت اسلام ، اين آخرين امّت . (14)
عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ (15)
آنان بر تخت هايى بافته شده قرار دارند . (15)
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ (16)
و رو به روى يکديگر با کمال اُلفت بر آنها تکيه زده اند . (16)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 534صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی (حافظ)

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو نفی حکمت مکن از بهر دلِ عامی چند (حافظ)

گر مرید راه عشقی ترک بدنامی مکن شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت (حافظ)

عشق را بنیاد بر بد نامیست هرک ازین سر سرکشد از خامیست (عطار)

بدنامی در عشق و معرفت به هم گره خورده و این نیاز به توضیح دارد چراکه عوام از صورت واژه ی بدنامی فکر می کنند که حتما چیز بدی است، در حالی که اتفاقا منظور همین است که کسی که سالک راه عشق و حقیقت است نباید به بدنامی در نظر عوام توجه کند که:
اولا همیشه عوام هستند و از سر خامی عمل دیگران را قضاوت می کنند در حالی که قضاوت تنها به عهده خداست
ثانیا حتی در بُعد اجتماعی اگر عاشق مثلا از ترس از دست دادن غرور و یا بدنامی در عشق کوتاهی کند چیزی جز پشیمانی بدست نمی آورد ولی متاسفانه تا پشیمانی را تجربه نکند این را نمی فهمد مگر به نصایح بزرگان تاریخ از جمله همین عطار و حافظ و سعدی ... گوش کند و با مواجه با ترس خود از پشیمانی دوری کند. حالا در بعد ماورای تصور انسان در اوج معرفت باید دید کوتاهی در عشق حق چه میزان حسرت و پشیمانی به دنبال خواهد داشت (که اصلا جهنم همین است که از درون ما را می سوزاند) و برای همین عرفا تاکید می کنند از بدنامی در نظر عوام نترسید و پای در وادی عاشقی و حقیقت بگذارید اگر مرد و زن این راهید وگرنه به عاقلی و بازی خود مشغول باشید که ای عقل تو کودکی برو بازی کن (مولانا)
ثالثا ما باید تکلیف خود را مشخص کنیم که ما چند خدا داریم اگر یک خدا داریم که از دل ما آگاه است باید به او پاسخگو باشیم و هر کاری که مطابق با دلداری و پرهیز از دل آزاری است انجام دهیم که تنها خود و خدا از دل خویش آگاهیم ولی از دل پر غرض عامی و برخی از مردم آگاه نیستیم که چه غرضی در سر می پرورد که باید بین دلداری خدای باطن بین و دلداری عوام ظاهر بین یکی را انتخاب کنیم و اتفاقا اگر حقیقتا عاقل باشیم و آینده نگر باید دل صاحب دل را بدست آوریم و نه هیچ چیز دیگر و در این راه اگر تمام روزهای عمر خود را هم بدهیم مولانا نسخه آنرا تجویز کرده که
روزها گر رفت گو: رو باک نیست، تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست
اما چهارم و از همه مهمتر در آیه 53 سوره زمر خداوند می فرماید
"مبادا از رحمت خدا نااميد شويد، چرا که خدا همه گناهان حتى شرک را در صورتى که توبه کنيد مى آمرزد"
آن مهربانی که اینگونه حتی شرک را می بخشد آیا واقعا می شود بدنامی در نظر عوام را به رضای او ترجیح داد که کدام بدنامی بالاتر از شرک؟! و خدا را شکر که او هست این قرآن هست که حقایق را بازگو کند و تنها حافظ حقیقی قرآن این نکته ها می دانسته که در سخن خود اینگونه حقایق را بازگو کرده
اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک، از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک
خاک همین عوام هستند که حافظ شراب معرفت به آنها پیش کش کرده و آن گناه هم منظور همین بدنامی است که اگر بدور از خودخواهی و برای دیگران باشد قضاوتش باخداست و در طول تاریخ چه کسانی که در مقطعی بدنام شدند ولی گذر زمان حقایق را آشکار کرد و به خواست خدا به جاودانگان پیوستند از جمله منصور حلاج و شیخ اشراق
حتی تمامی پیامبران در ابتدای دعوت خود به نوعی از بدنامی در نظر عوام دچار شدند از تهمت دیوانگی تا دروغگویی و ... و همچنین امام حسین (ع) و امام علی (ع) هم به هنگام شهادت حکومت ظالم سعی در بدنام کردنشان داشت تا ظلم خود را توجیه کند و باید گفت تنها بدنامی و گناهی که خداوند هرگز نمی بخشد ظلم و ستم است چراکه حق الناس است و باید هشیار بود که دقیقا نقطه مقابل سخن حافظ است که می گوید "از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک" و ظلم در حقیقت نفعی است که به ظالم می رسد در عوض ستمی که به مظلوم می شود برای بررسی بیشتر به گلچینی از آیات قرآن در مورد ظلم توجه نمایید
خلاصه اینکه عوام ظاهر بین اصلا نمی دانند گناه و صواب حقیقی چیست و گاه امثال حُر عمری در گناه و به باطل زندگی می کنند و به خیال خام خود فکر هم می کنند که بر حق هستند تا لطف خدا باز شامل حال کدام حر از ما شود که در بیابان عالم حکیمی سر راهش قرار دهد تا او را به شراب معرفتی نجات دهد و تازه به حق بازگرداند
609607مشاهده متن کاملگلچین (2018/02/22-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی