فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 73

سوره مبارکه المزمل

صفحه 575
۞ إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ ۚ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ ۚ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضَىٰ ۙ وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ ۙ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ ۚ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا ۚ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (20)
همانا پروردگارت مى داند که تو نزديک به دو سوم شب و گاه نيمى از آن و گاه يک سوم آن را به نماز برمى خيزى ، و گروهى از کسانى که با تواَند ، نيز اين گونه اند . چگونه خدا بى خبر باشد ، در حالى که اوست که اندازه شب و روز را مقرّر مى کند ؟ او دانست که همه شما نمى توانيد زمانِ تعيين شده براى عبادت شبانه را به شمار آوريد; از اين رو با رحمت خويش به شما روى کرد و تکليف شما را کاهش داد . اکنون لازم نيست دو سوم يا نيمى از شب يا يک سوم آن را به نماز برخيزيد ، ولى هر چه از قرآن براى شما آسان است بخوانيد . او همچنين دانست که برخى از شما بيمار خواهند شد و عدّه اى ديگر براى به دست آوردن روزى و برخوردارى از فضل خدا سفر مى کنند ، و گروهى ديگر در راه خدا پيکار مى نمايند و بر آنان دشوار است که حدود نيمى از شب را به نماز برخيزند . بنابراين هر چه از قرآن براى شما آسان است بخوانيد و نماز را برپا داريد و زکات اموالتان را بپردازيد و با انفاق در راه خدا به خدا وامى نيکو دهيد . و هر کار خيرى براى آخرت خود پيش مى فرستيد ، آن را نزد خدا نيکوتر از آنچه کرده ايد و با پاداشى بزرگ تر خواهيد يافت . و از خدا آمرزش بخواهيد که خدا بسيار آمرزنده و مهربان است . (20)
سوره 74

سوره مبارکه المدثر

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ (1)
اى جامه خواب بر خود کشيده . (1)
قُمْ فَأَنْذِرْ (2)
برخيز و هشدار ده . (2)
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ (3)
و پروردگارت را به بزرگى ياد کن . (3)
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ (4)
و جامه ات را از آلودگى ها پاک دار . (4)
وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ (5)
و با ترک گناهان از کيفر دورى گزين . (5)
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ (6)
و اين کارها را فراوان مپندار و به خاطر انجام آنها بر خدا منّت مگذار . (6)
وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ (7)
و به خاطر پروردگارت بر مشکلات رسالت و سختى هاى اطاعت خدا صبر کن . (7)
فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ (8)
پس چون نواخته شود در چيزى که در آن مى نوازند و مردگان برانگيخته شوند ، (8)
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ (9)
آن روز که هنگام بازگشت آفريدگان به سوى خداست ، روز دشوارى است ، (9)
عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ (10)
بر کافران آسان نيست . (10)
ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا (11)
مرا وا گذار با آن کسى که من به تنهايى او را آفريدم ( وَليد پسر مُغيرَه ) . (11)
وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَمْدُودًا (12)
و برايش مالى فراوان قرار دادم . (12)
وَبَنِينَ شُهُودًا (13)
و پسرانى به او بخشيدم که نزدش حضور دارند و در يارى وى آماده اند . (13)
وَمَهَّدْتُ لَهُ تَمْهِيدًا (14)
و براى او جاه و مقام آماده ساختم و امورش را سامان بخشيدم . (14)
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ (15)
باز هم طمع دارد که بر مال و جاه و فرزندانش بيفزايم . (15)
كَلَّا ۖ إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا (16)
نه ! هرگز نخواهم افزود ، زيرا او با آيات ما به ستيز برخاست و به دارايى اش مى باليد . (16)
سَأُرْهِقُهُ صَعُودًا (17)
به زودى کيفرى سخت را که همچون بالا رفتن بر گردنه اى صَعْب العبور است بر او تحميل خواهم کرد . (17)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 575صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
داستان مرد مار خورده در سایه دیوار
مردی در سایه دیواری دراز کشید کم کم از فرط خستگی گرفت خوابید
ماری سیاه بیرون شد از درز دیوار آرام رفت در دهان مرد و او نشد بیدار
در دلش جا گرفت و شروع کرد کار کاین ماجرا را از دور دید یک سوار
به خود گفت چگونه گویم مار خورده؟! قبل از آنکه باور کند دیر شده وی مرده
زین جهت بی تذکر او را کرد بیدار ضربه ای زد و گفت بلند شو ای بیکار
اینجا مگر جای خواب است ای نادان شروع کرد به تنبیه آن مرد بی امان
آنقدر به او سخت گرفت آن سوار که حالش بد شد و بالا آورد مار
تا دیده شد مار به همه شد آشکار کان سختی ها همه بوده لطف سوار
سوار خداست و ما خفته در سایه عالم زودتر بیدار شو ای فرزند پاک آدم
خودخواهیست مادر تمام مارها اژدهایی خفته در پای دیوارها *
تو خوابی و اندر دلت مارها بسیار زودتر بیدار شو تا دیر نگشته کار
آنجا که دیدی سخت گیرد بر تو سوار از سابقه لطفش بدان دوستت دارد بسیار**
* این یک داستان قدیمی است که حال با شعر بیان شده که در انسان صفات بد به مار یا مارهایی کشنده تشبیه شده که در این عالم از کودکی با آموزشهای غلط به مرور وارد دل انسان می شوند و اگر بیرون نیایند انسان را به هلاکت خواهند کشاند و تمام سختیها و بلاهایی که زیر نظر خدا به ما می رسد برای بالا آوردن این مارهاست مولانا نیز نفس انسان را در داستان دیگری به اژدهایی خفته تشبیه کرده که اگر هرچه می خواهد را، بدون تمیز درست و غلط در اختیارش قرار دهی حتما تو و یا عزیزانت را خواهد کشت
نفست اژدرهاست او کی مرده است،از غم و بی آلتی افسرده است
نظامی نیز جهان را به مار تشبیه می کند و می گوید هرچه کمتر آلوده این مار شوی برای تو بهتر است
جهان چون مار افعی پیچ پیچ است، ترا آن به کزو در دست هیچ است
** گاهی اوقات سخت گیری های خداوند بر انسان برای نجات او از مارهای نفس وسوسه کننده ، انسان را از رحمت او مایوس می کند ولی حافظ و همه عرفا برای امیدواری به انسان سابقه لطف و مهربانی خداوند با ما را تذکر می دهند که او بی نیاز از ما، ما را آفرید و به ما لطف های بسیار کرده بنابر این باید بیش از هر چیزی در سختیها به او امید داشت.
ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل، تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت
با اینکه خداوند در آیه 39 سوره نجم می فرماید: براي انسان بهره اي جز سعي و کوشش او نيست اما علاوه بر این بارها به توکل به خواست و اراده او اشاره شده برای اینکه اگر انسان به تلاش خود مغرور شود این غرور، خود مار کشنده ای است و نجات از آن بجز با لطف خدا امکانپذیر نیست برای همین حافظ حقیقی قرآن می فرماید:
تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافریست، راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش
برای همین خود حافظ هرگز حتی به دانش قرآنی و حکمت خود مغرور نمیشده و با اینکه جایی می گوید
ز حافظان جهان کس چو بنده جمع نکرد، لطایف حکمی با کتاب قرآنی
ولی در جای دیگری می فرماید
عشقت رسد به فریاد ور خود به سان حافظ، قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت
و یا اگر در جایی میخواهد در مدح خود چیزی بگوید آنرا به واسطه خداوند به خود نسبت می دهد
کس در جهان ندارد یک بنده همچو حافظ، زیرا که چون تو شاهی کس در جهان ندارد
547545مشاهده متن کاملقلم (2017/10/13-04:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی