فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 73

سوره مبارکه المزمل

صفحه 575
۞ إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ ۚ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ ۚ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضَىٰ ۙ وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ ۙ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ ۚ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا ۚ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (20)
همانا پروردگارت مى داند که تو نزديک به دو سوم شب و گاه نيمى از آن و گاه يک سوم آن را به نماز برمى خيزى ، و گروهى از کسانى که با تواَند ، نيز اين گونه اند . چگونه خدا بى خبر باشد ، در حالى که اوست که اندازه شب و روز را مقرّر مى کند ؟ او دانست که همه شما نمى توانيد زمانِ تعيين شده براى عبادت شبانه را به شمار آوريد; از اين رو با رحمت خويش به شما روى کرد و تکليف شما را کاهش داد . اکنون لازم نيست دو سوم يا نيمى از شب يا يک سوم آن را به نماز برخيزيد ، ولى هر چه از قرآن براى شما آسان است بخوانيد . او همچنين دانست که برخى از شما بيمار خواهند شد و عدّه اى ديگر براى به دست آوردن روزى و برخوردارى از فضل خدا سفر مى کنند ، و گروهى ديگر در راه خدا پيکار مى نمايند و بر آنان دشوار است که حدود نيمى از شب را به نماز برخيزند . بنابراين هر چه از قرآن براى شما آسان است بخوانيد و نماز را برپا داريد و زکات اموالتان را بپردازيد و با انفاق در راه خدا به خدا وامى نيکو دهيد . و هر کار خيرى براى آخرت خود پيش مى فرستيد ، آن را نزد خدا نيکوتر از آنچه کرده ايد و با پاداشى بزرگ تر خواهيد يافت . و از خدا آمرزش بخواهيد که خدا بسيار آمرزنده و مهربان است . (20)
سوره 74

سوره مبارکه المدثر

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ (1)
اى جامه خواب بر خود کشيده . (1)
قُمْ فَأَنْذِرْ (2)
برخيز و هشدار ده . (2)
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ (3)
و پروردگارت را به بزرگى ياد کن . (3)
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ (4)
و جامه ات را از آلودگى ها پاک دار . (4)
وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ (5)
و با ترک گناهان از کيفر دورى گزين . (5)
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ (6)
و اين کارها را فراوان مپندار و به خاطر انجام آنها بر خدا منّت مگذار . (6)
وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ (7)
و به خاطر پروردگارت بر مشکلات رسالت و سختى هاى اطاعت خدا صبر کن . (7)
فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ (8)
پس چون نواخته شود در چيزى که در آن مى نوازند و مردگان برانگيخته شوند ، (8)
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ (9)
آن روز که هنگام بازگشت آفريدگان به سوى خداست ، روز دشوارى است ، (9)
عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ (10)
بر کافران آسان نيست . (10)
ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا (11)
مرا وا گذار با آن کسى که من به تنهايى او را آفريدم ( وَليد پسر مُغيرَه ) . (11)
وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَمْدُودًا (12)
و برايش مالى فراوان قرار دادم . (12)
وَبَنِينَ شُهُودًا (13)
و پسرانى به او بخشيدم که نزدش حضور دارند و در يارى وى آماده اند . (13)
وَمَهَّدْتُ لَهُ تَمْهِيدًا (14)
و براى او جاه و مقام آماده ساختم و امورش را سامان بخشيدم . (14)
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ (15)
باز هم طمع دارد که بر مال و جاه و فرزندانش بيفزايم . (15)
كَلَّا ۖ إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا (16)
نه ! هرگز نخواهم افزود ، زيرا او با آيات ما به ستيز برخاست و به دارايى اش مى باليد . (16)
سَأُرْهِقُهُ صَعُودًا (17)
به زودى کيفرى سخت را که همچون بالا رفتن بر گردنه اى صَعْب العبور است بر او تحميل خواهم کرد . (17)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 575صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی (حافظ)

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو نفی حکمت مکن از بهر دلِ عامی چند (حافظ)

گر مرید راه عشقی ترک بدنامی مکن شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت (حافظ)

عشق را بنیاد بر بد نامیست هرک ازین سر سرکشد از خامیست (عطار)

بدنامی در عشق و معرفت به هم گره خورده و این نیاز به توضیح دارد چراکه عوام از صورت واژه ی بدنامی فکر می کنند که حتما چیز بدی است، در حالی که اتفاقا منظور همین است که کسی که سالک راه عشق و حقیقت است نباید به بدنامی در نظر عوام توجه کند که:
اولا همیشه عوام هستند و از سر خامی عمل دیگران را قضاوت می کنند در حالی که قضاوت تنها به عهده خداست
ثانیا حتی در بُعد اجتماعی اگر عاشق مثلا از ترس از دست دادن غرور و یا بدنامی در عشق کوتاهی کند چیزی جز پشیمانی بدست نمی آورد ولی متاسفانه تا پشیمانی را تجربه نکند این را نمی فهمد مگر به نصایح بزرگان تاریخ از جمله همین عطار و حافظ و سعدی ... گوش کند و با مواجه با ترس خود از پشیمانی دوری کند. حالا در بعد ماورای تصور انسان در اوج معرفت باید دید کوتاهی در عشق حق چه میزان حسرت و پشیمانی به دنبال خواهد داشت (که اصلا جهنم همین است که از درون ما را می سوزاند) و برای همین عرفا تاکید می کنند از بدنامی در نظر عوام نترسید و پای در وادی عاشقی و حقیقت بگذارید اگر مرد و زن این راهید وگرنه به عاقلی و بازی خود مشغول باشید که ای عقل تو کودکی برو بازی کن (مولانا)
ثالثا ما باید تکلیف خود را مشخص کنیم که ما چند خدا داریم اگر یک خدا داریم که از دل ما آگاه است باید به او پاسخگو باشیم و هر کاری که مطابق با دلداری و پرهیز از دل آزاری است انجام دهیم که تنها خود و خدا از دل خویش آگاهیم ولی از دل پر غرض عامی و برخی از مردم آگاه نیستیم که چه غرضی در سر می پرورد که باید بین دلداری خدای باطن بین و دلداری عوام ظاهر بین یکی را انتخاب کنیم و اتفاقا اگر حقیقتا عاقل باشیم و آینده نگر باید دل صاحب دل را بدست آوریم و نه هیچ چیز دیگر و در این راه اگر تمام روزهای عمر خود را هم بدهیم مولانا نسخه آنرا تجویز کرده که
روزها گر رفت گو: رو باک نیست، تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست
اما چهارم و از همه مهمتر در آیه 53 سوره زمر خداوند می فرماید
"مبادا از رحمت خدا نااميد شويد، چرا که خدا همه گناهان حتى شرک را در صورتى که توبه کنيد مى آمرزد"
آن مهربانی که اینگونه حتی شرک را می بخشد آیا واقعا می شود بدنامی در نظر عوام را به رضای او ترجیح داد که کدام بدنامی بالاتر از شرک؟! و خدا را شکر که او هست این قرآن هست که حقایق را بازگو کند و تنها حافظ حقیقی قرآن این نکته ها می دانسته که در سخن خود اینگونه حقایق را بازگو کرده
اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک، از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک
خاک همین عوام هستند که حافظ شراب معرفت به آنها پیش کش کرده و آن گناه هم منظور همین بدنامی است که اگر بدور از خودخواهی و برای دیگران باشد قضاوتش باخداست و در طول تاریخ چه کسانی که در مقطعی بدنام شدند ولی گذر زمان حقایق را آشکار کرد و به خواست خدا به جاودانگان پیوستند از جمله منصور حلاج و شیخ اشراق
حتی تمامی پیامبران در ابتدای دعوت خود به نوعی از بدنامی در نظر عوام دچار شدند از تهمت دیوانگی تا دروغگویی و ... و همچنین امام حسین (ع) و امام علی (ع) هم به هنگام شهادت حکومت ظالم سعی در بدنام کردنشان داشت تا ظلم خود را توجیه کند و باید گفت تنها بدنامی و گناهی که خداوند هرگز نمی بخشد ظلم و ستم است چراکه حق الناس است و باید هشیار بود که دقیقا نقطه مقابل سخن حافظ است که می گوید "از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک" و ظلم در حقیقت نفعی است که به ظالم می رسد در عوض ستمی که به مظلوم می شود برای بررسی بیشتر به گلچینی از آیات قرآن در مورد ظلم توجه نمایید
خلاصه اینکه عوام ظاهر بین اصلا نمی دانند گناه و صواب حقیقی چیست و گاه امثال حُر عمری در گناه و به باطل زندگی می کنند و به خیال خام خود فکر هم می کنند که بر حق هستند تا لطف خدا باز شامل حال کدام حر از ما شود که در بیابان عالم حکیمی سر راهش قرار دهد تا او را به شراب معرفتی نجات دهد و تازه به حق بازگرداند
609607مشاهده متن کاملگلچین (2018/02/22-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی