فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 91

سوره مبارکه الشمس

صفحه 595
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا (1)
سوگند به خورشيد و تابش آن ، (1)
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا (2)
و سوگند به ماه چون از پى خورشيد رَود ، (2)
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا (3)
و سوگند به روز چون زمين را روشن کند ، (3)
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا (4)
و سوگند به شب چون زمين را فرا گيرد ، (4)
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا (5)
و سوگند به آسمان و به آن مقتدرى که آن را بنا کرد ، (5)
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا (6)
و سوگند به زمين و به آن قدرتى که آن را بگسترد ، (6)
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا (7)
و سوگند به نفس آدمى و آن قدرتمند حکيمى که آن را موزون ساخت و سامان بخشيد ، (7)
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا (8)
و گنهکارى و تقواپيشگى اش را به آن الهام کرد ، (8)
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا (9)
به همه اينها سوگند که هر کس نفس خود را به وسيله تقوا رشد داد به سعادت رسيد . (9)
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا (10)
و هر کس آن را با گناه پروريد ناکام ماند . (10)
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا (11)
به فرجام ثموديان بنگريد تا عاقبت گناه را دريابيد . قوم ثمود در اثر طغيانشان پيام الهى را دروغ انگاشتند . (11)
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا (12)
آن گاه که تيره بخت ترينشان برانگيخته شد تا ناقه الهى را پى کند . (12)
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا (13)
پس صالح فرستاده خدا به آنان ابلاغ کرد که ناقه خدا و آب خوردنش را واگذاريد و مانع آن نشويد . (13)
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا (14)
ولى قومش او را تکذيب کردند و ناقه را کشتند; پس پروردگارشان آنان را به سزاى گناهشان به عذابى فرو گرفت و با خاک يکسانشان ساخت . (14)
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا (15)
و از فرجام کارى که کرد باکى ندارد . (15)
سوره 92

سوره مبارکه الليل

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ (1)
سوگند به شب آن گاه که روز را بپوشانَد ، (1)
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ (2)
و سوگند به روز آن گاه که پديدار گردد ، (2)
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ (3)
و سوگند به آن قدرتى که نر و ماده را آفريد ، (3)
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ (4)
که تلاش هاى شما گوناگون است . (4)
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ (5)
امّا آن کس که براى رضاى خدا از مال خود بخشيد و تقوا پيشه کرد ، (5)
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ (6)
و نيکوترين وعده خدا را در مورد انفاق کنندگان راست شمرد ، (6)
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَىٰ (7)
به زودى او را در اثر کارهاى شايسته اى که انجام مى دهد براى ورود به بهشت آماده خواهيم ساخت و به آسايش و زندگى آسوده مى رسانيم . (7)
وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ (8)
و امّا آن کس که از بخشش مال خود بخل ورزيد و با گردآورى ثروت در پى توانگرى بود ، (8)
وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ (9)
و نيکوترين وعده خدا را دروغ شمرد ، (9)
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ (10)
به زودى او را براى دشوارى و عذاب آماده خواهيم ساخت . (10)
وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّىٰ (11)
و آن گاه که بميرد و به هلاکت افتد ، ثروتش براى او کارساز نيست . (11)
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ (12)
ما اين حقايق را براى راهنمايى مردم بيان مى کنيم ، چرا که راهنمايى بندگان تنها برعهده ماست . (12)
وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ (13)
و همانا جهان آخرت و سراى نخستين از آنِ ماست . (13)
فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ (14)
بدين سبب شما را از آتشى که زبانه مى کشد ، بيم دادم . (14)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 595صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی