| سوره 4 | سوره مبارکه النساء | صفحه 91 |
|
| مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ ۖ وَمَنْ تَوَلَّىٰ فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا (80) |
| هر کس از پيامبر فرمان برد از خدا فرمان برده است ، و هر کس روى برتابد تو اندوهگين مباش ، زيرا ما تو را به عنوان نگهبان بر آنان نفرستاده ايم تا مسئول اعمالشان باشى و براى رويگردانى آنان مؤاخذه شوى . (80) |
| وَيَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ ۖ وَاللَّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ ۖ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا (81) |
| و چون مردم سست ايمان را به جهاد فراخوانى مى گويند : ما از تو اطاعت مى کنيم ، ولى هنگامى که از نزد تو بيرون مى روند ، گروهى از آنان شبانگاه به چيزى جز آنچه گفته اى و با تو وعده کرده اند مى انديشند و درباره آن چاره جويى مى کنند . البته خدا آنچه را شبانه بر ضد تو مى انديشند ثبت مى کند . پس ، از آنان روى برتاب و بر خدا توکل کن که خدا براى کارسازى امور بسنده است . (81) |
| أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا (82) |
| پس آيا در قرآن نمى انديشند تا به هماهنگى آيات آن پى ببرند و دريابند که آن از جانب خدا نازل شده است ؟ اگر قرآن از جانب غير خدا بود ، قطعاً در آن ناسازگارى و ناهماهنگى بسيارى مى يافتند . (82) |
| وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ ۖ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَىٰ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلًا (83) |
| و چون از سوى دشمنان خبرى که حاکى از امنيت يا ترس است به آنان برسد ، آن را در ميان مؤمنان پخش مى کنند و باعث سستى آنان در برابر دشمن مى شوند ; و اگر آن را به پيامبر يا صاحبان فرمان خود بازمى گرداندند ، کسانى از آنان که حقيقت ماجرا را با بررسى و تحقيق کشف مى کنند ، درستى يا نادرستى آن را تشخيص مى دادند . و اگر فضل و رحمت خدا شامل حال شما نبود ، قطعاً همه تان ـ جز شمارى اندک ـ از شيطان پيروى مى کرديد و از همراهى با پيامبر در جهاد با مشرکان سر باز مى زديد . (83) |
| فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ ۚ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ ۖ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَكُفَّ بَأْسَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ وَاللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًا وَأَشَدُّ تَنْكِيلًا (84) |
| پس تو خود ـ اى پيامبر ـ در راه خدا پيکار کن ، هر چند مردم در جهاد سستى کنند ، و بدان که جز به کار خود مکلّف نيستى ، و مؤمنان را به پيکار برانگيز ، باشد که خداوند گزند کافران را از مؤمنان بازدارد ، و خداست که عذابش سخت تر و کيفرش شديدتر است . (84) |
| مَنْ يَشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْهَا ۖ وَمَنْ يَشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْهَا ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ مُقِيتًا (85) |
| هر کس در کار خيرى وساطت کند ، از فرجام نيک آن بهره اى خواهد داشت ; و هر کس در کار شرّى ميانجيگرى کند ، از فرجام سوء آن نصيبى خواهد برد ، و خدا بر انجام هر کارى تواناست و آن را برپا مى دارد . (85) |
| وَإِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ حَسِيبًا (86) |
| و چون به شما سلام شود ، با سلامى نيکوتر سلام را پاسخ دهيد ، يا مانند همان را بازگردانيد که خداوند حسابگر هر چيزى است . (86) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |