| سوره 62 | سوره مبارکه الجمعة | صفحه 554 |
|
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَىٰ ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (9) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، چون در روز جمعه براى نماز جمعه بانگ اذان داده شد ، به سوى نماز که ذکر خداست بشتابيد و داد و ستد و ديگر کارها را واگذاريد . اين براى شما بهتر است اگر بدانيد . (9) |
| فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلَاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (10) |
| پس وقتى نماز جمعه گزارده شد ، رواست که در زمين پراکنده شويد و از فضل خدا بجوييد ( در پى دستيابى به عطاياى دنيوى و اخروى خدا برآييد ) و خدا را بسيار ياد کنيد ، باشد که سعادتمند شويد . (10) |
| وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَائِمًا ۚ قُلْ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِ ۚ وَاللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ (11) |
| اى پيامبر ، قدرناشناسانِ معارف دينى چون داد و ستدى يا طبل و دهلى را ببينند ، به سوى آن روى مى آورند و پراکنده مى شوند و تو را در حالى که به قرائت خطبه نماز جمعه ايستاده اى رها مى کنند . بگو : پاداشى که نزد خداست از آن طبل و دهل و از آن داد و ستد بهتر است ، و خداوند بهترين روزى دهندگان است . (11) |
| سوره 63 | سوره مبارکه المنافقون | |
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ (1) |
| اى پيامبر ، چون منافقان نزد تو آيند مى گويند : گواهى مى دهيم که تو قطعاً فرستاده خدايى . و خدا مى داند که تو قطعاً فرستاده او هستى ، و خدا گواهى مى دهد که منافقان قطعاً دروغ مى گويند و شهادتى را که اظهار مى دارند باور ندارند . (1) |
| اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ۚ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (2) |
| ] براى مصون ماندن از تعرض مؤمنان [ سوگندهاى دروغ خود را سپر خويش ساخته و با توطئه هاى گوناگون مردم را از راه خدا باز داشته اند . راستى که آنان آنچه به جاى آورده اند بد بوده است . (2) |
| ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ (3) |
| اين بدان سبب است که آنان ايمان آوردند و سپس کافر شدند ] و کفر خود را نهان داشتند [ ، پس بر دل هايشان مهر زده شد ، از اين رو حق را درک نمى کنند . (3) |
| ۞ وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ ۖ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ ۖ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ ۖ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ ۚ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ ۚ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ ۖ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ (4) |
| و چون آنان را ببينى ، از آن جا که آراسته و خوش سيما و داراى اندامى متناسبند ، هيکل هايشان تو را به شگفت مى آورد ، و اگر زبان بگشايند ، چون خوش سخن و چرب زبانند به سخنشان گوش مى سپارى ، ولى در واقع همچون چوب هايى تکيه داده بر ديوار شبح هايى بى روح اند که هيچ خيرى از آنان تراوش نمى کند; همواره در ترس و هراس به سر مى برند که مبادا نفاقشان آشکار شود; از اين رو هر بانگى را به زيان خويش مى پندارند . آنان دشمنان تواند که دشمنى را به نهايت رسانده اند; از آنان برحذر باش; خدا بکشدشان; چگونه از حق باز داشته و به سوى باطل رانده مى شوند ؟ (4) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |