| سوره 2 | سوره مبارکه البقرة | صفحه 47 |
|
| الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا ۗ وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا ۚ فَمَنْ جَاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهَىٰ فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَنْ عَادَ فَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (275) |
| کسانى که ربا مى خورند ، امور زندگى و معاش خود را برپا نمى دارند مگر مانند برپاداشتن کسى که شيطان بر اثر تماس ، او را آشفته کرده و خرد را از او ربوده است . اين بدان سبب است که آنان گفتند : جز اين نيست که دادوستد هم مانند رباست . و خداوند دادوستد را حلال و ربا را حرام کرده است . پس هر کس از جانب پروردگارش پندى به او برسد و از کار نکوهيده اش دست بردارد ، آنچه گذشته است از آنِ اوست و در برابر آن کيفر نمى شود و از آن پس کارش با خداست ( بسا جبران گذشته را از او بخواهد و بسا هيچ حکمى براى گذشته اش مقرّر نکند . ) و کسانى که به آنچه خدا از آن نهى کرده است بازگردند همدم آتشند و در آن جاودانه خواهند بود . (275) |
| يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ (276) |
| خداوند ربا را کاهش مى دهد و به تدريج آن را نابود مى کند ، ولى صدقه ها را رشد مى دهد و آن را افزون مى گرداند . رباخواران بسيار ناسپاس و گنهکارند ، و خدا هيچ ناسپاس و گنه پيشه اى را دوست نمى دارد . (276) |
| إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (277) |
| کسانى که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده و نماز برپا داشته و زکات پرداخته اند ، نزد پروردگارشان پاداش کردار خويش را خواهند داشت و نه ترسى آنها را فرامى گيرد و نه اندوهگين مى شوند . (277) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (278) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، از خدا پروا کنيد ، و اگر واقعاً مؤمنيد ، ربايى را که از شما نزد مردم باقى مانده است واگذاريد و آن را مطالبه نکنيد . (278) |
| فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ۖ وَإِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ (279) |
| پس اگر چنين نکنيد و به رباخوارى ادامه دهيد ، بدانيد که از جانب خدا و رسولش پيکارى بر ضد شما برپا خواهد شد . و اگر توبه کنيد ، سرمايه هايتان ـ که آميخته با ربا نيست ـ از آنِ شماست ; نه ربا مى گيريد که ستم کنيد و نه سرمايه هاى شما توقيف مى شود که به شما ستم رود . (279) |
| وَإِنْ كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَىٰ مَيْسَرَةٍ ۚ وَأَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (280) |
| و اگر تنگدستى که از پرداخت وام خود ناتوان است وجود داشته باشد ، بايد تا آن گاه که تمکّن يابد به او مهلتى دهيد . البته بخشيدن وام به او و صدقه به حساب آوردن آن براى شما بهتر و سودمندتر است ، اگر بدانيد . (280) |
| وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ (281) |
| و بترسيد از روزى که در آن به سوى خدا بازگردانده مى شويد ، سپس به هر کسى آنچه فراهم آورده است به تمام و کمال داده مى شود و بر آنان ستم نمى رود . (281) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |