| سوره 39 | سوره مبارکه الزمر | صفحه 464 |
|
| وَبَدَا لَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (48) |
| و زشتى گناهانى که مرتکب شده اند ، برايشان آشکار مى شود ، و عذاب هاى روز قيامت که به مسخره مى گرفتند بر آنان فرود مى آيد . (48) |
| فَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ ۚ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ (49) |
| آدمى از آن روى که به پيروى از هواهاى نفسانى خوى گرفته و به نعمت ها و اسباب ظاهرى دنيا فريب خورده است ، چنان است که وقتى گزندى به او مى رسد ما را خالصانه مى خواند ، ولى آن گاه که از جانب خود نعمتى به او مى بخشيم مى گويد : اين ثروتى که به من داده شده است ، تنها به سبب دانشى است که من دارم . نه ! چنين نيست ، بلکه اين وسيله آزمونى است ، ولى بيش تر مردم نمى دانند . (49) |
| قَدْ قَالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (50) |
| کسانى که پيش از آنان بودند و ثروت و امکاناتى در اختيار داشتند نيز اين سخن را گفتند ، ولى آنچه به دست آورده بودند آنان را کفايت نکرد و از عذاب الهى نجاتشان نداد . (50) |
| فَأَصَابَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا ۚ وَالَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هَٰؤُلَاءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا وَمَا هُمْ بِمُعْجِزِينَ (51) |
| پس کارهاى ناروايى که انجام داده بودند ، به صورت عذاب به آنان رسيد ، و از اين مردمى که تو پيامبرشان هستى ، نيز کسانى که با ارتکاب گناهان ستم کرده اند ، کارهاى بدشان به صورت عذاب به آنان خواهد رسيد و آنان هرگز نمى توانند خدا را ناتوان سازند . (51) |
| أَوَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (52) |
| آيا ندانسته اند که خداست که روزى را براى هر که بخواهد فراخ مى گرداند و بر هر که بخواهد تنگ مى گيرد ؟ همانا در اين امر براى مردمى که ايمان دارند ، نشانه هايى از ربوبيّت خدا و يکتايى او در تدبير جهان است . (52) |
| ۞ قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (53) |
| بگو : اى بندگان من که با شرک يا ارتکاب گناهان ديگر بر خويشتن ستم کرده ايد ، مبادا از رحمت خدا نااميد شويد; چرا که خدا همه گناهان حتى شرک را در صورتى که توبه کنيد مى آمرزد . همانا اوست که بسيار آمرزنده و مهربان است . (53) |
| وَأَنِيبُوا إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ (54) |
| و پيش از آن که عذابِ آخرت بر شما در رسد ، به سوى پروردگارتان باز گرديد و توبه کنيد و تسليم فرمان او شويد ، زيرا هنگامى که عذاب در رسد ، ديگر شفاعتى در کار نيست و از سوى کسى يارى نخواهيد شد . (54) |
| وَاتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ (55) |
| و پيش از آن که عذاب ، به طور ناگهانى و بى آن که متوجه باشيد ، بر شما در رسد ، از نيکوترين حقايقى که از جانب خدا به سوى شما نازل شده است پيروى کنيد . (55) |
| أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَا عَلَىٰ مَا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ وَإِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ (56) |
| اينها را به شما توصيه مى کنيم تا مبادا کسى در آن جهان بگويد : دريغا که در مورد حقوق خدا کوتاهى کردم; راستى من از مسخره کنندگان ] دين خدا [ بودم . (56) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |