| سوره 2 | سوره مبارکه البقرة | صفحه 45 |
|
| وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَتَثْبِيتًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (265) |
| و مَثَل کسانى که اموال خود را بدون منّت و ريا و تنها براى دستيابى به خشنودى خدا انفاق مى کنند و در خلوص نيّت ، خود را چنان که بايد پايدار مى دارند ، همچون مَثَل بوستانى در زمينى حاصلخيز است که باران فراوانى به آن رسيده و محصولش را دو چندان داده و اگر باران فراوان هم بر آن نبارد دست کم اندک بارانى به آن مى رسد و باروبرى مى دهد . و خدا به آنچه انجام مى دهيد بيناست . (265) |
| أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ لَهُ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَأَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاءُ فَأَصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ (266) |
| آيا يکى از شما دوست دارد که او را بوستانى آکنده از درختان خرما و انگور باشد و از زير درختان آن جويبارها روان و در آن باغ از هر نوع ميوه اى داشته باشد ، آن گاه پيرى به سراغش بيايد در حالى که فرزندانى ناتوان دارد و گردبادى همراه با آتش به بوستانش برسد و بوستان يکسره بسوزد ؟ اين مَثَل کسى است که انفاق کند ، سپس منّت نهد يا آزارى برساند . بدين سان خدا آيات و نشانه ها را براى شما بيان مى کند ، باشد که بينديشيد . (266) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ ۖ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ (267) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، از چيزهاى مرغوبى که به دست آورده ايد و از آنچه از زمين براى شما برآورده ايم انفاق کنيد ، و مبادا در پى نامرغوب آن برويد که آن را انفاق کنيد ، در صورتى که ]اگر به خودتان مى دادند [ آن را نمى گرفتيد ، مگر اين که از عوض آن مى کاستيد . بدانيد که خدا بى نياز و ستوده است ، پس چنان که شايسته اوست فرمانش را اطاعت کنيد . (267) |
| الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ ۖ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ (268) |
| اين شيطان است که وقتى مى خواهيد از اموال مرغوب خود انفاق کنيد شما را به تهيدستى تهديد مى کند و به بخل که خصلتى زشت است فرمان مى دهد و خداست که شما را به آمرزش و فضل خود وعده مى دهد ، و خدا را بخششى گسترده و فضلى بى پايان است و مى داند چه کسى درخورِ بخشش است . (268) |
| يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ (269) |
| حکمت را به هر که بخواهد مى بخشد ، و به هر کس حکمت داده شود ، خير فراوان به او داده شده است ، و اين را جز صاحبان خرد درنمى يابند . (269) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |