| سوره 35 | سوره مبارکه فاطر | صفحه 437 |
|
| وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ (19) |
| کافران کورند و مؤمنان بينا ، و کور و بينا برابر نيستند . (19) |
| وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ (20) |
| کافران در تاريکى ها هستند و مؤمنان در روشنايى ، و هرگز تاريکى ها و نور يکسان نيستند . (20) |
| وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ (21) |
| مؤمنان سرانجام در سايه دلپذير بهشت درمى آيند و کافران در حرارتِ سوزان دوزخ ، و سايه و حرارتِ سوزان همسان نيستند . (21) |
| وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ (22) |
| مؤمنان زنده دلانند و کافران دل مردگان ، و هيچ گاه زندگان و مردگان برابر نيستند . خداست که حق را به هر که بخواهد مى شنواند و او را هدايت مى کند ، و تو اى پيامبر ، نمى توانى به کسانى که چون مردگان در قبرها مدفونند حقيقت را بشنوانى و آنان را هدايت کنى . (22) |
| إِنْ أَنْتَ إِلَّا نَذِيرٌ (23) |
| تو فقط اخطارکننده اى و بايد مردم را از عذاب الهى بترسانى . (23) |
| إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۚ وَإِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ (24) |
| همانا ما تو را به حق فرستاديم تا مؤمنان را مژده رسان و کافران را هشداردهنده باشى . و اين پديده اى نو و بى سابقه نيست; هيچ امتى نبوده مگر اين که پيامبرى بيم دهنده در ميان آنان بوده و درگذشته است . (24) |
| وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتَابِ الْمُنِيرِ (25) |
| اگر مشرکان تو را تکذيب مى کنند اندوهگين مباش ، کسانى هم که پيش از اينان بودند پيامبران را تکذيب کردند ، در حالى که رسولانشان براى آنان دلايل و معجزات روشن آوردند و نوشته هايى که مشتمل بر ذکر خدا و بيان کننده حکمت و موعظه بود و نيز کتاب آسمانىِ روشنگر که شرايع الهى را دربرداشت ، به آنان ارائه کردند . (25) |
| ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ (26) |
| آن گاه کسانى را که کافر شدند به عذاب گرفتم; پس ] بنگرند که [ عقوبت من چگونه بود . (26) |
| أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ ثَمَرَاتٍ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهَا ۚ وَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَحُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهَا وَغَرَابِيبُ سُودٌ (27) |
| آيا نديده اى که خدا از آسمان آبى نازل کرد ، و به وسيله آن ميوه هايى رنگارنگ برآورديم ؟ و آيا نديده اى که برخى کوه ها رشته هايى راه مانند با رنگ هاى مختلف; سفيد ، سرخ و سياهِ پررنگِ مشکى هستند ؟ (27) |
| وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَابِّ وَالْأَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ كَذَٰلِكَ ۗ إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ (28) |
| و ] آيا نديده اى که برخى [ از مردمان و جانوران و دام ها بسان ميوه جات و رشته کوه ها داراى رنگ هاى گوناگونند; برخى سفيد و برخى سرخ و برخى سياه رنگ اند ؟ از ميان بندگان خدا تنها عالمانند که از خدا مى هراسند و در برابر او خشوع مىورزند ، زيرا ] آنان دريافته اند که [ خدا قاهرى است شکست ناپذير که بايد از او بيم داشت ، و همو بسيار آمرزنده است و بايد مشتاق لقاى او بود . (28) |
| إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ (29) |
| همانا کسانى که کتاب خدا ، قرآن را تلاوت مى کنند و نماز را با مداومت بر آن ، برپا داشته اند و از آنچه روزى آنان کرده ايم ، گاه در نهان براى دور ماندن از ريا و گاه آشکارا براى ترغيب ديگران ، انفاق کرده اند ، اينان به تجارتى اميد بسته اند که هرگز کسادى ندارد و تباه نمى شود . (29) |
| لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ (30) |
| آنچه کرده اند بدين منظور است که خدا پاداششان را به تمام و کمال به آنان عطا کند و از فضل خود به آنان افزون دهد . قطعاً خدا لغزش هايشان را مى بخشد; چرا که او بسيار آمرزنده است ، و پاداش دستاوردشان را به آنان عطا مى کند و از فضل خود بر آن مى افزايد که او بسيار سپاسگزار است . (30) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |