| سوره 35 | سوره مبارکه فاطر | صفحه 435 |
|
| وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ (4) |
| و اگر مشرکان پس از شنيدن دلايل روشن ، تو را تکذيب کردند و پيامت را دروغ شمردند ، اندوهگين مشو ، زيرا چيز تازه اى رخ نداده است ، و پيش از تو نيز رسولانى ] بسيار [ ، تکذيب شدند . آرى غمگين مباش ، چرا که همه کارها ] از جمله کار آنان [ به خدا باز گردانده مى شود و او به سزاى ستيزشان با حق ، آنان را کيفر مى دهد . (4) |
| يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا ۖ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (5) |
| اى مردم ، وعده خدا قطعاً تحقق خواهد يافت و رستاخيز برپا خواهد شد; پس مبادا زندگى دنيا با زيورها و لذت هايش شما را بفريبد و روز حساب را از يادتان ببرد و شيطان آن موجود حيله گر با نشان دادن جلوه هاى عفو و رحمت خدا ، شما را اغفال کند ! (5) |
| إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا ۚ إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيرِ (6) |
| چرا که شيطان دشمن شماست ، پس شما نيز او را دشمن خود بدانيد و از پيروى او بپرهيزيد . جز اين نيست که او گروه خويش را فرامى خواند تا سرانجام اهل آتش فروزان دوزخ شوند . (6) |
| الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (7) |
| کسانى که کافر شده اند ، آنان را به فراخور کفرشان عذابى سخت است ، و کسانى که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده اند آنان را نيز به فراخور ايمان و عملشان آمرزش و پاداشى بزرگ خواهد بود . (7) |
| أَفَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا ۖ فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ ۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ (8) |
| پس آيا آن کس که عمل ناپسندش براى او آراسته شده و آن را زيبا مى بيند همچون کسى است که کردار ناپسند را بد مى داند ؟ ! هرگز اين دو يکسان نيستند . خدا هر که را بخواهد گمراه مى سازد ، و هر که را بخواهد هدايت مى کند . اکنون که دريافتى امر هدايت و ضلالت به دست خداست ، مبادا به خاطر اندوه ها و حسرت هايى که بر کفرورزى آنان مى خورى جانت تباه شود . خداوند به آنچه مى کنند داناست . اوست که مى داند چه کسى با کردارى که دارد شايسته هدايت است و چه کسى سزاوار ضلالت . (8) |
| وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَىٰ بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ كَذَٰلِكَ النُّشُورُ (9) |
| و خداوند آن کسى است که بادها را فرستاد و آنها ابرهايى را به حرکت آوردند و منتشر ساختند آن گاه ابرها را به سوى سرزمينى مرده رانديم و بدين وسيله زمين را پس از آن که مرده بود ، با رويش گياهان و درختان زنده ساختيم . زنده ساختن انسان ها و برانگيختن آنان در روز قيامت نيز همين گونه است . (9) |
| مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا ۚ إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ ۚ وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَمَكْرُ أُولَٰئِكَ هُوَ يَبُورُ (10) |
| هر کس عزت مى طلبد بايد آن را از خدا و در بندگىِ خالصانه او بجويد ، چرا که عزت به تمامى از آنِ خداست . سخنان پاک که حاوى باورها و اعتقادات درست است به سوى خدا بالا مى رود و به قرب الهى مى رسد ، و کردار شايسته آنها را صعود مى دهد; اما کسانى که مکرهاى ناپسند مى کنند تا عزّتى به چنگ آورند براى آنان عذابى سخت خواهد بود و مکر آنان است که تباه و بى اثر مى شود . (10) |
| وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْوَاجًا ۚ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ ۚ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتَابٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ (11) |
| و خداست که شما را از خاکى و سپس از نطفه اى آفريد ، آن گاه شما را جفت ـ گروهى را مرد و گروهى را زن ـ قرار داد; و هيچ مادينه اى حمل برنمى گيرد و وضع حمل نمى کند مگر به علم خدا ، و به هيچ سالمندى عمر دراز داده نمى شود و از عمر هيچ کس کاسته نمى گردد مگر اين که هم مدّت عمر او و هم سبب دراز يا کوتاه شدن آن در کتابى ثبت است . به يقين اين تدبير دقيق که حاکم بر جهان است بر خدا آسان است . (11) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |