| سوره 28 | سوره مبارکه القصص | صفحه 390 |
|
| فَلَمَّا جَاءَهُمْ مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُفْتَرًى وَمَا سَمِعْنَا بِهَٰذَا فِي آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ (36) |
| پس هنگامى که موسى با معجزات و نشانه هاى روشن و روشنگر ما نزد فرعونيان آمد ، گفتند : آنچه موسى آورده است جز افسونى که به دروغ آيات الهى مى نامدش نيست . آيينى که او مدّعى آن است سابقه اى ندارد و از پدران نخستين ما به ما نرسيده است و نشنيده ايم که اين آيين را برگزيده باشند . (36) |
| وَقَالَ مُوسَىٰ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَنْ جَاءَ بِالْهُدَىٰ مِنْ عِنْدِهِ وَمَنْ تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ ۖ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ (37) |
| موسى در پاسخ فرعونيان گفت : پروردگارم از شما به کسى که هدايت را از جانب او آورده آگاه تر است و بهتر مى داند که فرجام نيک دنيا و آخرت از آنِ کيست . بدانيد که شما نيکبخت نمى شويد ، زيرا حقيقت اين است که ستمکاران به نيکبختى نخواهند رسيد . (37) |
| وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَا أَيُّهَا الْمَلَأُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرِي فَأَوْقِدْ لِي يَا هَامَانُ عَلَى الطِّينِ فَاجْعَلْ لِي صَرْحًا لَعَلِّي أَطَّلِعُ إِلَىٰ إِلَٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّي لَأَظُنُّهُ مِنَ الْكَاذِبِينَ (38) |
| و فرعون گفت : اى بزرگان ، درستىِ آنچه موسى مرا بدان فرا مى خواند براى من روشن نشده است . من جز خودم معبودى براى شما سراغ نداشته ام . اى هامان ، براى من بر گِل آتش بيفروز و آجر تهيه کن و با آن کاخى مرتفع بساز تا بر فراز آن برآيم ، شايد از وجود خداى موسى آگاهى بيابم . من مى پندارم که او از دروغگويان است . (38) |
| وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُودُهُ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ إِلَيْنَا لَا يُرْجَعُونَ (39) |
| فرعون و لشکريانش به ناحق در سرزمين مصر بر مردمان چيره شدند و وانمود کردند که سراى آخرت امرى مشکوک است ، و گمان بردند که به سوى خداوند باز گردانده نمى شوند . (39) |
| فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ ۖ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ (40) |
| بدين سبب او و لشکريانش را گرفتيم و آنان را به دريا انداختيم . پس بنگر که فرجام ستمکاران چگونه است ! (40) |
| وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ لَا يُنْصَرُونَ (41) |
| و آنان را پيشوايانى قرار داديم که در کفرورزى و ارتکاب گناه مقتدا باشند و مردمان را به کفر و گناه که درپى دارنده آتش است فراخوانند و در قيامت شفاعت هيچ کس به آنان نمى رسد و يارى نمى شوند . (41) |
| وَأَتْبَعْنَاهُمْ فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ هُمْ مِنَ الْمَقْبُوحِينَ (42) |
| و چون پيوسته گروهى از مردم به پيروى از آنان گمراه شده اند ، در اين دنيا هماره لعنتى را بدرقه آنان کرده ايم و از آن رو که در قيامت از سوى کسى يارى نمى شوند مورد تنفر مردمند و از زشت رويان خواهند بود . (42) |
| وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِ مَا أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ الْأُولَىٰ بَصَائِرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَرَحْمَةً لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ (43) |
| پس از آن که امت هاى پيشين را نابود ساختيم ، سزاوار بود که دعوت و اخطار تجديد شود; ازاين رو کتاب آسمانى تورات را که دربردارنده دلايلى روشن و براى مردم مايه بينش و هدايت و رحمت بود به موسى عطا کرديم ، باشد که دريابند و عبرت گيرند و عقايد و رفتارهاى بايسته را بفهمند . (43) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |