| سوره 19 | سوره مبارکه مريم | صفحه 310 |
|
| رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهِ ۚ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا (65) |
| چگونه ما در اختيار خدا نباشيم و چگونه او فراموشکار باشد ، با اين که اوست پروردگار آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن دو است . پس فقط او را بپرست و بر پرستش او شکيبا باش . آيا براى او همنامى که تدبيرکننده جهان هستى و درخور پرستش باشد مى شناسى ؟ (65) |
| وَيَقُولُ الْإِنْسَانُ أَإِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا (66) |
| و انسان ، بى آن که از او انتظار رود ، مى گويد : آيا چون مُردم ، حتماً زنده از گور برانگيخته مى شوم ؟ (66) |
| أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا (67) |
| آيا انسان به ياد نمى آورَد که ما او را پيش تر آفريديم در حالى که چيزى نبود ؟ پس چگونه آفرينش دوباره خود را بعيد مى داند ؟ (67) |
| فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا (68) |
| پس به پروردگارت سوگند که ما پس از بيرون آوردن کافران از گورها آنان را با شياطين گرد مى آوريم ، سپس در حالى که روى هم انباشته شده اند ، آنان را براى عذاب بر گرد دوزخ احضار مى کنيم . (68) |
| ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمَٰنِ عِتِيًّا (69) |
| آن گاه از هر گروهِ هم مسلک هر کدام از آنان را که خداى را نافرمان تر است بيرون مى کشيم . (69) |
| ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلَىٰ بِهَا صِلِيًّا (70) |
| وانگهى ، ما به کسانى که براى ورود به دوزخ و سوختن در آتش آن سزاوارترند داناتريم و بهتر از هر کسى مى دانيم که هر کدام درخورِ چه مرتبه اى از عذابند . (70) |
| وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ حَتْمًا مَقْضِيًّا (71) |
| و هيچ يک از شما مردم ـ چه کافران و چه مؤمنان ـ نيست مگر اين که گرداگرد دوزخ مى آيد . اين کار بر پروردگارت حتمى و بايسته است . (71) |
| ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا (72) |
| سپس کسانى را که تقواپيشه بوده اند رهايى مى بخشيم و ستمکاران ( کافران و گنهکاران ) را در حالى که به زانو در افتاده اند ، در آن جا رها مى کنيم . (72) |
| وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقَامًا وَأَحْسَنُ نَدِيًّا (73) |
| و هنگامى که آيات روشن و روشنگر ما بر مردم خوانده شود ، کافران به کسانى که ايمان آورده اند مى گويند : کدام يک از ما دو گروه جايگاهى بهتر و محفلى نيکوتر دارد ؟ همو نيکبخت و برحق است و آن هم جز ما کسى نيست . (73) |
| وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَحْسَنُ أَثَاثًا وَرِئْيًا (74) |
| راستى اينان چگونه برخوردارى از دنيا را نشانه برحق بودن و نيکبختى خود مى دانند و حال آن که چه بسيار نسل ها را که پيش از آنان بودند و اثاثيه هايى بهتر و منظره هايى نيکوتر داشتند ، نابود کرديم . (74) |
| قُلْ مَنْ كَانَ فِي الضَّلَالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمَٰنُ مَدًّا ۚ حَتَّىٰ إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذَابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضْعَفُ جُنْدًا (75) |
| اى پيامبر ، به مردم بگو : کسانى که در گمراهى به سر مى برند ، خداى رحمان بايد آنان را بر گمراهى شان يارى دهد تا همچنان راه انحراف بپويند ، تا وقتى که آنچه را به آنان وعده داده اند بنگرند ، و آن يا عذاب دنياست و يا برپايى قيامت ، به زودى خواهند دانست که چه کسى جايگاهش بدتر و سپاهش ناتوان تر است . (75) |
| وَيَزِيدُ اللَّهُ الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدًى ۗ وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ مَرَدًّا (76) |
| و خداوند کسانى را که هدايت يافته اند بر هدايتشان مى افزايد ، و کارهاى شايسته که ماندگار است ، نزد پروردگارت پاداشى بهتر و فرجامى نيکوتر دارد . (76) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |