| سوره 9 | سوره مبارکه التوبة | صفحه 187 |
|
| بَرَاءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (1) |
| از سوى خدا و پيامبرش به مشرکانى که با آنان پيمان بسته ايد اعلام مى شود که پيمان ميان شما و آنان ملغى و بى اعتبار است . (1) |
| فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ ۙ وَأَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكَافِرِينَ (2) |
| بنابراين ، اى مشرکان ، چهار ماه در اين سرزمين بگرديد ; اين مدّت را به شما مهلت مى دهيم و شما را از تعرّض مؤمنان در امان مى داريم تا بينديشيد و براى سرنوشت خويش تصميم بگيريد ، يا از شرک دست برداريد و يا آماده نبرد شويد ، و بدانيد که شما نمى توانيد خدا را درمانده کنيد ، و بدانيد که خداوند کافران را خوار و ذليل خواهد کرد . (2) |
| وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُ ۚ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ۖ وَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ (3) |
| و در روز حجّ اکبر ( روز عيد قربان ) از سوى خدا و پيامبرش به مردم ابلاغ مى شود که خدا پيمان مشرکان را ملغى کرده و پيامبرش نيز چنين کرده است . پس اگر از شرک باز گرديد اين براى شما بهتر است ، و اگر از اين دعوت روى برتابيد ، بدانيد که شما نمى توانيد خدا را درمانده کنيد ، و تو اى پيامبر ، کافران را به عذابى دردناک نويد ده . (3) |
| إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ (4) |
| امّا مشرکانى که با آنان پيمان بسته ايد و از پيمانشان چيزى نکاسته و کسى را بر ضدّ شما يارى نکرده اند ، پيمانشان ملغى نيست ، بنابراين پيمانشان را تا مدّتى که براى آنان مقرّر شده است به پايان رسانيد که وفاى به پيمان نشانگر تقواپيشگى است و خداوند تقوا پيشگان را دوست مى دارد . (4) |
| فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (5) |
| و چون آن مهلت چهار ماهه که جان و مال مشرکان در آن مصون شمرده شد ، به پايان رسد ، آنان را هر جا و هر وقت که يافتيد بکشيد ، يا بگيريدشان و يا آنان را به محاصره درآوريد و يا در هر کمينگاهى در کمينشان بنشينيد ; پس اگر از شرک بازگشتند و به توحيد گراييدند و احکام اسلام را پذيرفتند پس نماز برپا داشتند و زکات پرداختند آزادشان بگذاريد که خداوند توبه کنندگان را مى آمرزد و آنان را مورد رحمت خود قرار مى دهد . (5) |
| وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّىٰ يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ (6) |
| و اگر يکى از آن مشرکان محارب از تو امان خواست تا نزد تو آيد و از محتواى دعوتت با خبر شود ، او را امان ده تا نزد تو آيد و کلام خدا را بشنود و با آن آشنا شود ، سپس او را به جاى امنش برسان . اين بدان سبب است که مشرکان ناآگاهند و لازم است اين فرصت به کسانى که در پى تحقيق اند داده شود . (6) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |