| سوره 3 | سوره مبارکه آلعمران | صفحه 65 |
|
| إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (116) |
| کساني که کافر شدند، هرگز نميتوانند در پناه اموال و فرزندانشان، از مجازات خدا در امان بمانند! آنها اصحاب دوزخند، و جاودانه در آن خواهند ماند. (116) |
| مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (117) |
| آنچه آنها در اين زندگي پست دنيوي انفاق ميکنند، همانند باد سوزاني است که به زراعت قومي که بر خود ستم کرده (و در غير محل و وقت مناسب، کشت نموده اند)، بوزد، و آن را نابود سازد. خدا به آنها ستم نکرده، بلکه آنها، خودشان به خويشتن ستم ميکنند. (117) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ (118) |
| اي کساني که ايمان آورده ايد! محرم اسراري از غير خود، انتخاب نکنيد! آنها از هرگونه شر و فسادي در باره شما، کوتاهي نميکنند. آنها دوست دارند شما در رنج و زحمت باشيد. (نشانه هاي) دشمني از دهان (و کلام)شان آشکار شده، و آنچه در دلهايشان پنهان ميدارند، از آن مهمتر است. ما آيات (و راه هاي پيشگيري از شر آنها) را براي شما بيان کرديم اگر انديشه کنيد! (118) |
| هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (119) |
| شما کساني هستيد که آنها را دوست ميداريد، اما آنها شما را دوست ندارند! در حالي که شما به همه کتابهاي آسماني ايمان داريد (و آنها به کتاب آسماني شما ايمان ندارند). هنگامي که شما را ملاقات ميکنند، (به دروغ) ميگويند: (ايمان آورده ايم!) اما هنگامي که تنها ميشوند، از شدت خشم بر شما، سر انگشتان خود را به دندان ميگزند! بگو: (با همين خشمي که داريد بميريد! خدا از (اسرار) درون سينه ها آگاه است. ) (119) |
| إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا ۖ وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ (120) |
| اگر نيکي به شما برسد، آنها را ناراحت ميکند، و اگر حادثه ناگواري براي شما رخ دهد، خوشحال ميشوند. (اما) اگر (در برابرشان) استقامت و پرهيزگاري پيشه کنيد، نقشه هاي (خائنانه) آنان، به شما زياني نميرساند، خداوند به آنچه انجام ميدهند، احاطه دارد. (120) |
| وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (121) |
| و (به ياد آور) زماني را که صبحگاهان، از ميان خانواده خود، جهت انتخاب اردوگاه جنگ براي مومنان، بيرون رفتي! و خداوند، شنوا و داناست (گفتگوهاي مختلفي را که درباره طرح جنگ گفته ميشد، ميشنيد، و انديشه هايي را که بعضي در سر ميپروراندند، ميدانست). (121) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |