| سوره 3 | سوره مبارکه آلعمران | صفحه 62 |
|
| لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ۚ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ (92) |
| هرگز به (حقيقت) نيکوکاري نميرسيد مگر اينکه از آنچه دوست ميداريد، (در راه خدا) انفاق کنيد، و آنچه انفاق ميکنيد، خداوند از آن آگاه است. (92) |
| ۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَىٰ نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ ۗ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (93) |
| همه غذاها(ي پاک) بر بني اسرائيل حلال بود، جز آنچه اسرائيل (يعقوب)، پيش از نزول تورات، بر خود تحريم کرده بود، (مانند گوشت شتر که براي او ضرر داشت. ) بگو: (اگر راست ميگوييد تورات را بياوريد و بخوانيد! (اين نسبتهايي که به پيامبران پيشين ميدهيد، حتي در تورات تحريف شده شما نيست!)) (93) |
| فَمَنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (94) |
| بنا بر اين، آنها که بعد از اين به خدا دروغ ميبندند، ستمگرند! (زيرا از روي علم و عمد چنين ميکنند). (94) |
| قُلْ صَدَقَ اللَّهُ ۗ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (95) |
| بگو: (خدا راست گفته (و اينها در آيين پاک ابراهيم نبوده) است. بنا بر اين، از آيين ابراهيم پيروي کنيد، که به حق گرايش داشت، و از مشرکان نبود!) (95) |
| إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِلْعَالَمِينَ (96) |
| نخستين خانهاي که براي مردم (و نيايش خداوند) قرار داده شد، همان است که در سرزمين مکه است، که پر برکت، و مايه هدايت جهانيان است. (96) |
| فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ ۖ وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا ۗ وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا ۚ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ (97) |
| در آن، نشانه هاي روشن، (از جمله) مقام ابراهيم است، و هر کس داخل آن [= خانه خدا] شود، در امان خواهد بود، و براي خدا بر مردم است که آهنگ خانه (او) کنند، آنها که توانايي رفتن به سوي آن دارند. و هر کس کفر ورزد (و حج را ترک کند، به خود زيان رسانده)، خداوند از همه جهانيان، بي نياز است. (97) |
| قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ شَهِيدٌ عَلَىٰ مَا تَعْمَلُونَ (98) |
| بگو: (اي اهل کتاب! چرا به آيات خدا کفر ميورزيد؟! و خدا گواه است بر اعمالي که انجام ميدهيد!) (98) |
| قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجًا وَأَنْتُمْ شُهَدَاءُ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (99) |
| بگو: (اي اهل کتاب! چرا افرادي را که ايمان آورده اند، از راه خدا بازميداريد، و ميخواهيد اين راه را کج سازيد؟! در حالي که شما (به درستي اين راه) گواه هستيد، و خداوند از آنچه انجام ميدهيد، غافل نيست!) (99) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ (100) |
| اي کساني که ايمان آورده ايد! اگر از گروهي از اهل کتاب، (که کارشان نفاقافکني و شعله ورساختن آتش کينه و عداوت است) اطاعت کنيد، شما را پس از ايمان، به کفر بازميگردانند. (100) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |