| سوره 42 | سوره مبارکه الشورى | صفحه 488 |
|
| وَتَرَاهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا خَاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ ۗ وَقَالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ أَلَا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذَابٍ مُقِيمٍ (45) |
| و آنها را ميبيني که بر آتش عرضه ميشوند در حالي که از شدت مذلت خاشعند و زير چشمي (به آن) نگاه ميکنند، و کساني که ايمان آورده اند ميگويند: (زيانکاران واقعي آنانند که خود و خانواده خويش را روز قيامت از دست داده اند، آگاه باشيد که ظالمان (آن روز) در عذاب دائمند!) (45) |
| وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِيَاءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ ۗ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ سَبِيلٍ (46) |
| آنها جز خدا اوليا و ياوراني ندارند که ياريشان کنند، و هر کس را خدا گمراه سازد، هيچ راه نجاتي براي او نيست! (46) |
| اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ۚ مَا لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَمَا لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ (47) |
| اجابت کنيد دعوت پروردگار خود را پيش از آنکه روزي فرا رسد که بازگشتي براي آن در برابر اراده خدا نيست، و در آن روز، نه پناهگاهي داريد و نه مدافعي! (47) |
| فَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ۖ إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا الْبَلَاغُ ۗ وَإِنَّا إِذَا أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۖ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسَانَ كَفُورٌ (48) |
| و اگر رويگردان شوند (غمگين مباش)، ما تو را حافظ آنان (و مامور اجبارشان) قرار ندادهايم، وظيفه تو تنها ابلاغ رسالت است! و هنگامي که ما رحمتي از سوي خود به انسان بچشانيم به آن دلخوش ميشود، و اگر بلايي بخاطر اعمالي که انجام داده اند به آنها رسد (به کفران ميپردازند)، چرا که انسان بسيار کفرانکننده است! (48) |
| لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ يَهَبُ لِمَنْ يَشَاءُ إِنَاثًا وَيَهَبُ لِمَنْ يَشَاءُ الذُّكُورَ (49) |
| مالکيت و حاکميت آسمانها و زمين از آن خداست، هر چه را بخواهد مي آفريند، به هر کس اراده کند دختر ميبخشد و به هر کس بخواهد پسر، (49) |
| أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَإِنَاثًا ۖ وَيَجْعَلُ مَنْ يَشَاءُ عَقِيمًا ۚ إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ (50) |
| يا (اگر بخواهد) پسر و دختر -هر دو- را براي آنان جمع ميکند و هر کس را بخواهد عقيم ميگذارد، زيرا که او دانا و قادر است. (50) |
| ۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ (51) |
| و شايسته هيچ انساني نيست که خدا با او سخن گويد، مگر از راه وحي يا از پشت حجاب، يا رسولي ميفرستد و بفرمان او آنچه را بخواهد وحي ميکند، چرا که او بلندمقام و حکيم است! (51) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |