| سوره 42 | سوره مبارکه الشورى | صفحه 487 |
|
| وَمِنْ آيَاتِهِ الْجَوَارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ (32) |
| از نشانه هاي او کشتيهايي است که در دريا همچون کوه ها به نظر ميرسند! (32) |
| إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَىٰ ظَهْرِهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ (33) |
| اگر او اراده کند، باد را ساکن ميسازد تا آنها بر پشت دريا بيحرکت بمانند، در اين نشانه هايي است براي هر صبرکننده شکرگزار! (33) |
| أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيرٍ (34) |
| يا اگر بخواهد آنها را بخاطر اعمالي که سرنشينانش مرتکب شده اند نابود ميسازد، و در عين حال بسياري را ميبخشد. (34) |
| وَيَعْلَمَ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِنَا مَا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ (35) |
| کساني که در آيات ما مجادله ميکنند بدانند هيچ گريزگاهي ندارند! (35) |
| فَمَا أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (36) |
| آنچه به شما عطا شده متاع زودگذر زندگي دنياست، و آنچه نزد خداست براي کساني که ايمان آورده و بر پروردگارشان توکل ميکنند بهتر و پايدارتر است. (36) |
| وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ (37) |
| همان کساني که از گناهان بزرگ و اعمال زشت اجتناب ميورزند، و هنگامي که خشمگين شوند عفو ميکنند. (37) |
| وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَىٰ بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ (38) |
| و کساني که دعوت پروردگارشان را اجابت کرده و نماز را برپا ميدارند و کارهايشان به صورت مشورت در ميان آنهاست و از آنچه به آنها روزي داده ايم انفاق ميکنند، (38) |
| وَالَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ (39) |
| و کساني که هرگاه ستمي به آنها رسد، (تسليم ظلم نميشوند و) ياري ميطلبند! (39) |
| وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا ۖ فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ (40) |
| کيفر بدي، مجازاتي است همانند آن، و هر کس عفو و اصلاح کند، پاداش او با خداست، خداوند ظالمان را دوست ندارد! (40) |
| وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَٰئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ (41) |
| و کسي که بعد از مظلومشدن ياري طلبد، ايرادي بر او نيست، (41) |
| إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۚ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (42) |
| ايراد و مجازات بر کساني است که به مردم ستم ميکنند و در زمين بناحق ظلم روا ميدارند، براي آنان عذاب دردناکي است! (42) |
| وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ (43) |
| اما کساني که شکيبايي و عفو کنند، اين از کارهاي پرارزش است! (43) |
| وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ ۗ وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَىٰ مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ (44) |
| کسي را که خدا گمراه کند، ولي و ياوري جز او نخواهد داشت، و ظالمان را (روز قيامت) ميبيني هنگامي که عذاب الهي را مشاهده ميکنند ميگويند: (آيا راهي به سوي بازگشت (و جبران) وجود دارد؟!) (44) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |