| سوره 16 | سوره مبارکه النحل | صفحه 280 |
|
| ۞ يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجَادِلُ عَنْ نَفْسِهَا وَتُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ (111) |
| (به ياد آوريد) روزي را که هر کس (در فکر خويشتن است، و تنها) به دفاع از خود برميخيزد، و نتيجه اعمال هر کسي، بيکم و کاست، به او داده ميشود، و به آنها ظلم نخواهد شد! (111) |
| وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذَاقَهَا اللَّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ (112) |
| خداوند (براي آنان که کفران نعمت ميکنند،) مثلي زده است: منطقه آبادي که امن و آرام و مطمئن بود، و همواره روزيش از هر جا ميرسيد، اما به نعمتهاي خدا ناسپاسي کردند، و خداوند به خاطر اعمالي که انجام ميدادند، لباس گرسنگي و ترس را بر اندامشان پوشانيد! (112) |
| وَلَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظَالِمُونَ (113) |
| پيامبري از خودشان به سراغ آنها آمد، او را تکذيب کردند، از اين رو عذاب الهي آنها را فراگرفت در حالي که ظالم بودند! (113) |
| فَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلَالًا طَيِّبًا وَاشْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ (114) |
| پس، از آنچه خدا روزيتان کرده است، حلال و پاکيزه بخوريد، و شکر نعمت خدا را بجا آوريد اگر او را ميپرستيد! (114) |
| إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ ۖ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (115) |
| خداوند، تنها مردار، خون، گوشت خوک و آنچه را با نام غير خدا سر بريده اند، بر شما حرام کرده است، اما کساني که ناچار شوند، در حالي که تجاوز و تعدي از حد ننمايند، (خدا آنها را ميبخشد، چرا که) خدا بخشنده و مهربان است. (115) |
| وَلَا تَقُولُوا لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَٰذَا حَلَالٌ وَهَٰذَا حَرَامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ (116) |
| به خاطر دروغي که بر زبانتان جاري ميشود (و چيزي را مجاز و چيزي را ممنوع ميکنيد،) نگوييد: (اين حلال است و آن حرام)، تا بر خدا افترا ببنديد به يقين کساني که به خدا دروغ ميبندند، رستگار نخواهند شد! (116) |
| مَتَاعٌ قَلِيلٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (117) |
| بهره کمي است (که در اين دنيا نصيبشان ميشود)، و عذاب دردناکي در انتظار آنان است! (117) |
| وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ ۖ وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (118) |
| چيزهايي را که پيش از اين براي تو شرح داديم، بر يهود حرام کرديم، ما به آنها ستم نکرديم، اما آنها به خودشان ظلم و ستم ميکردند! (118) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |