| سوره 11 | سوره مبارکه هود | صفحه 234 |
|
| فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هَٰؤُلَاءِ ۚ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ ۚ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ (109) |
| پس شک و ترديدي (در باطل بودن) معبودهايي که آنها ميپرستند، به خود راه مده! آنها همانگونه اين معبودها را پرستش ميکنند که پدرانشان قبلا ميپرستيدند، و ما نصيب آنان را بيکم و کاست خواهيم داد! (109) |
| وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ (110) |
| ما به موسي کتاب آسماني داديم، سپس در آن اختلاف شد، و اگر فرمان قبلي خدا (در زمينه آزمايش و اتمام حجت بر آنها) نبود، در ميان آنان داوري ميشد! و آنها (هنوز) در شکاند، شکي آميخته به بدگماني! (110) |
| وَإِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ ۚ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (111) |
| و پروردگارت اعمال هر يک را بيکم و کاست به آنها خواهد داد، او به آنچه عمل ميکنند آگاه است! (111) |
| فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا ۚ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (112) |
| پس همانگونه که فرمان يافتهاي، استقامت کن، و همچنين کساني که با تو بسوي خدا آمده اند (بايد استقامت کنند)! و طغيان نکنيد، که خداوند آنچه را انجام ميدهيد ميبيند! (112) |
| وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ (113) |
| و بر ظالمان تکيه ننماييد، که موجب ميشود آتش شما را فرا گيرد، و در آن حال، هيچ ولي و سرپرستي جز خدا نخواهيد داشت، و ياري نميشويد! (113) |
| وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ ۚ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ۚ ذَٰلِكَ ذِكْرَىٰ لِلذَّاكِرِينَ (114) |
| در دو طرف روز، و اوايل شب، نماز را برپا دار، چرا که حسنات، سيئات (و آثار آنها را) از بين ميبرند، اين تذکري است براي کساني که اهل تذکرند! (114) |
| وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (115) |
| و شکيبايي کن، که خداوند پاداش نيکوکاران را ضايع نخواهد کرد! (115) |
| فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّنْ أَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۗ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ (116) |
| چرا در قرون (و اقوام) قبل از شما، دانشمندان صاحب قدرتي نبودند که از فساد در زمين جلوگيري کنند؟! مگر اندکي از آنها، که نجاتشان داديم! و آنان که ستم ميکردند، از تنعم و کامجوئي پيروي کردند، و گناهکار بودند (و نابود شدند)! (116) |
| وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَىٰ بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ (117) |
| و چنين نبود که پروردگارت آباديها را بظلم و ستم نابود کند در حالي که اهلش در صدد اصلاح بوده باشند! (117) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |