| سوره 6 | سوره مبارکه الانعام | صفحه 141 |
|
| ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ (102) |
| (آري،) اين است پروردگار شما! هيچ معبودي جز او نيست، آفريدگار همه چيز است، او را بپرستيد و او نگهبان و مدبر همه موجودات است. (102) |
| لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ ۖ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ (103) |
| چشمها او را نميبينند، ولي او همه چشمها را ميبيند، و او بخشنده (انواع نعمتها، و با خبر از دقايق موجودات،) و آگاه (از همه) چيز است. (103) |
| قَدْ جَاءَكُمْ بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ ۖ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَا ۚ وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ (104) |
| دلايل روشن از طرف پروردگارتان براي شما آمد، کسي که (به وسيله آن، حق را) ببيند، به سود خود اوست، و کسي که از ديدن آن چشم بپوشد، به زيان خودش ميباشد، و من نگاهبان شما نيستم (و شما را بر قبول ايمان مجبور نميکنم) (104) |
| وَكَذَٰلِكَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ وَلِيَقُولُوا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ (105) |
| و اينچنين آيات (خود) را تشريح ميکنيم، بگذار آنها بگويند: (تو درس خواندهاي (و آنها را از ديگري آموختهاي))! ميخواهيم آن را براي کساني که آماده درک حقايقند، روشن سازيم. (105) |
| اتَّبِعْ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ (106) |
| از آنچه که از سوي پروردگارت بر تو وحي شده، پيروي کن! هيچ معبودي جز او نيست! و از مشرکان، روي بگردان! (106) |
| وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكُوا ۗ وَمَا جَعَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ۖ وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ (107) |
| اگر خدا ميخواست، (همه به اجبار ايمان مي آوردند،) و هيچ يک مشرک نميشدند، و ما تو را مسوول (اعمال) آنها قرار ندادهايم، و وظيفه نداري آنها را (به ايمان) مجبور سازي! (107) |
| وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ كَذَٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (108) |
| (به معبود) کساني که غير خدا را ميخوانند دشنام ندهيد، مبادا آنها (نيز) از روي (ظلم و) جهل، خدا را دشنام دهند! اينچنين براي هر امتي عملشان را زينت داديم سپس بازگشت همه آنان به سوي پروردگارشان است، و آنها را از آنچه عمل ميکردند، آگاه ميسازد (و پاداش و کيفر ميدهد). (108) |
| وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا الْآيَاتُ عِنْدَ اللَّهِ ۖ وَمَا يُشْعِرُكُمْ أَنَّهَا إِذَا جَاءَتْ لَا يُؤْمِنُونَ (109) |
| با نهايت اصرار، به خدا سوگند ياد کردند که اگر نشانه اي [= معجزهاي] براي آنان بيايد، حتما به آن ايمان مي آورند، بگو: (معجزات فقط از سوي خداست (و در اختيار من نيست که به ميل شما معجزهاي بياورم)، و شما از کجا ميدانيد که هرگاه معجزهاي بيايد (ايمان مي آورند؟ خير،) ايمان نمي آورند!) (109) |
| وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ (110) |
| و ما دلها و چشمهاي آنها را واژگونه ميسازيم، (آري آنها ايمان نمي آورند) همانگونه که در آغاز، به آن ايمان نياوردند! و آنان را در حال طغيان و سرکشي، به خود واميگذاريم تا سرگردان شوند! (110) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |