| سوره 6 | سوره مبارکه الانعام | صفحه 135 |
|
| وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَىٰ أَجَلٌ مُسَمًّى ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (60) |
| او کسي است که (روح) شما را در شب (به هنگام خواب) ميگيرد، و از آنچه در روز کرده ايد، با خبر است، سپس در روز شما را (از خواب) برميانگيزد، و (اين وضع همچنان ادامه مييابد) تا سرآمد معيني فرا رسد، سپس بازگشت شما به سوي اوست، و سپس شما را از آنچه عمل ميکرديد، با خبر ميسازد. (60) |
| وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ ۖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُونَ (61) |
| او بر بندگان خود تسلط کامل دارد، و مراقباني بر شما ميگمارد، تا زماني که يکي از شما را مرگ فرا رسد، (در اين موقع،) فرستادگان ما جان او را ميگيرند، و آنها (در نگاهداري حساب عمر و اعمال بندگان،) کوتاهي نميکنند. (61) |
| ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ ۚ أَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ أَسْرَعُ الْحَاسِبِينَ (62) |
| سپس (تمام بندگان) به سوي خدا، که مولاي حقيقي آنهاست، بازميگردند. بدانيد که حکم و داوري، مخصوص اوست، و او، سريعترين حسابگران است! (62) |
| قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً لَئِنْ أَنْجَانَا مِنْ هَٰذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ (63) |
| بگو: (چه کسي شما را از تاريکيهاي خشکي و دريا رهايي ميبخشد؟ در حالي که او را با حالت تضرع (و آشکارا) و در پنهاني ميخوانيد، (و ميگوييد:) اگر از اين (خطرات و ظلمتها) ما را رهايي ميبخشد، از شکرگزاران خواهيم بود. ) (63) |
| قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيكُمْ مِنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ (64) |
| بگو: (خداوند شما را از اينها، و از هر مشکل و ناراحتي، نجات ميدهد، باز هم شما براي او شريک قرار ميدهيد! (و راه کفر ميپوييد. )) (64) |
| قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَىٰ أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ ۗ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ (65) |
| بگو: (او قادر است که از بالا يا از زير پاي شما، عذابي بر شما بفرستد، يا بصورت دسته هاي پراکنده شما را با هم بياميزد، و طعم جنگ (و اختلاف) را به هر يک از شما بوسيله ديگري بچشاند. ) ببين چگونه آيات گوناگون را (براي آنها) بازگو ميکنيم! شايد بفهمند (و بازگردند)! (65) |
| وَكَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّ ۚ قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ (66) |
| قوم و جمعيت تو، آن (آيات الهي) را تکذيب و انکار کردند، در حالي که حق است! (به آنها) بگو: (من مسوول (ايمانآوردن) شما نيستم! (وظيفه من، تنها ابلاغ رسالت است، نه اجبار شما بر ايمان. )) (66) |
| لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ ۚ وَسَوْفَ تَعْلَمُونَ (67) |
| هر خيري (که خداوند به شما داده،) سرانجام قرارگاهي دارد، (و در موعد خود انجام ميگيرد. ) و بزودي خواهيد دانست! (67) |
| وَإِذَا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ۚ وَإِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطَانُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَىٰ مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (68) |
| هرگاه کساني را ديدي که آيات ما را استهزا ميکنند، از آنها روي بگردان تا به سخن ديگري بپردازند! و اگر شيطان از ياد تو ببرد، هرگز پس از يادآمدن با اين جمعيت ستمگر منشين! (68) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |