| سوره 6 | سوره مبارکه الانعام | صفحه 132 |
|
| ۞ إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ ۘ وَالْمَوْتَىٰ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ (36) |
| تنها کساني (دعوت تو را) ميپذيرند که گوش شنوا دارند، اما مردگان (و آنها که روح انساني را از دست داده اند، ايمان نمي آورند، و) خدا آنها را (در قيامت) برميانگيزد، سپس به سوي او، بازميگردند. (36) |
| وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ ۚ قُلْ إِنَّ اللَّهَ قَادِرٌ عَلَىٰ أَنْ يُنَزِّلَ آيَةً وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ (37) |
| و گفتند: (چرا نشانه (و معجزهاي) از طرف پروردگارش بر او نازل نميشود؟!) بگو: (خداوند، قادر است که نشانه اي نازل کند، ولي بيشتر آنها نميدانند!) (37) |
| وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ ۚ مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ ۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ (38) |
| هيچ جنبندهاي در زمين، و هيچ پرنده اي که با دو بال خود پرواز ميکند، نيست مگر اينکه امتهايي همانند شما هستند. ما هيچ چيز را در اين کتاب، فرو گذار نکرديم، سپس همگي به سوي پروردگارشان محشور ميگردند. (38) |
| وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ ۗ مَنْ يَشَإِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (39) |
| آنها که آيات ما را تکذيب کردند، کرها و لالهايي هستند که در تاريکيها قرار دارند. هر کس را خدا بخواهد (و مستحق باشد،) گمراه ميکند، و هر کس را بخواهد (و شايسته بداند،) بر راه راست قرار خواهد داد. (39) |
| قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَغَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (40) |
| بگو: (به من خبر دهيد اگر عذاب پروردگار به سراغ شما آيد، يا رستاخيز برپا شود، آيا (براي حل مشکلات خود،) غير خدا را ميخوانيد اگر راست ميگوييد؟!) (40) |
| بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شَاءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُونَ (41) |
| (نه،) بلکه تنها او را ميخوانيد! و او اگر بخواهد، مشکلي را که بخاطر آن او را خوانده ايد، برطرف ميسازد، و آنچه را (امروز) همتاي خدا قرارميدهيد، (در آن روز) فراموش خواهيد کرد. (41) |
| وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ (42) |
| ما به سوي امتهايي که پيش از تو بودند، (پيامبراني) فرستاديم، (و هنگامي که با اين پيامبران به مخالفت برخاستند،) آنها را با شدت و رنج و ناراحتي مواجه ساختيم، شايد (بيدار شوند و در برابر حق،) خضوع کنند و تسليم گردند! (42) |
| فَلَوْلَا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا وَلَٰكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (43) |
| چرا هنگامي که مجازات ما به آنان رسيد، (خضوع نکردند و) تسليم نشدند؟! بلکه دلهاي آنها قساوت پيدا کرد، و شيطان، هر کاري را که ميکردند، در نظرشان زينت داد! (43) |
| فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّىٰ إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا أَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً فَإِذَا هُمْ مُبْلِسُونَ (44) |
| (آري،) هنگامي که (اندرزها سودي نبخشيد، و) آنچه را به آنها يادآوري شده بود فراموش کردند، درهاي همه چيز (از نعمتها) را به روي آنها گشوديم، تا (کاملا) خوشحال شدند (و دل به آن بستند)، ناگهان آنها را گرفتيم (و سخت مجازات کرديم)، در اين هنگام، همگي مايوس شدند، (و درهاي اميد به روي آنها بسته شد). (44) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |