| سوره 67 | سوره مبارکه الملك | صفحه 562 |
|
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (1) |
| متعالى و والا است آن که فرمانروايى فقط به دست او است; و او بر هر چيزى توانا است. (1) |
| الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ (2) |
| همان که مرگ و زندگى را پديد آورد تا شما را امتحان کند که کدامتان نيکوکارتريد; و او است عزّتمند و آمرزگار. (2) |
| الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ۖ مَا تَرَىٰ فِي خَلْقِ الرَّحْمَٰنِ مِنْ تَفَاوُتٍ ۖ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِنْ فُطُورٍ (3) |
| همان که هفت آسمانِ طبقه طبقه آفريد; در آفرينش رحمان هيچ ناهماهنگى نمى بينى، پس چشم خود را برگردان [و بنگر] آيا هيچ شکافى (خَلَلى) مى بينى؟ (3) |
| ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ (4) |
| سپس چشم خود را مکرّر برگردان تا سرانجام، چشمت رانده و درمانده به سوى تو بازگردد. (4) |
| وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ (5) |
| و همانا نزديک ترين آسمان را با چراغ هايى (ستارگانى) زينت کرده ايم و آنها را وسيله راندن شياطين [از استراق سمع] قرار داده ايم، و براى آنها عذاب آتشِ برافروخته آماده ساخته ايم. (5) |
| وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (6) |
| و براى کسانى که به پروردگار خود کفر ورزيده اند، عذاب جهنّم خواهد بود و چه بد بازگشتگاهى است! (6) |
| إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ (7) |
| وقتى که در جهنّم ـ که در حال فوران است ـ افکنده مى شوند صدايى گوش خراش از آن مى شنوند. (7) |
| تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ ۖ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ (8) |
| چيزى نمانده است که از غيظ پاره پاره شود; هر بار که گروهى در آن افکنده شوند، نگهبانانش از آنان مى پرسند: آيا اخطارکننده اى براى شما نيامد؟ (8) |
| قَالُوا بَلَىٰ قَدْ جَاءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ (9) |
| مى گويند: چرا، همانا براى ما اخطارکننده آمد، ولى تکذيب کرديم و گفتيم: خداوند هيچ چيزى نازل نکرده است و شما جز در گمراهى بزرگى نيستيد. (9) |
| وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ (10) |
| و مى گويند: اگر [سخن پيامبران را] مى شنيديم يا خود تعقّل مى کرديم، در زمره اهل آتش افروخته نبوديم. (10) |
| فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لِأَصْحَابِ السَّعِيرِ (11) |
| اين گونه به گناه خود اعتراف مى کنند، پس لعنت بر اهلِ آتش افروخته باد. (11) |
| إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (12) |
| همانا آنان که در نهان از پروردگار خود خشيت دارند، براى آنان آمرزشى و اجرى بزرگ خواهد بود. (12) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |