| سوره 38 | سوره مبارکه ص | صفحه 456 |
|
| وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَذِكْرَىٰ لِأُولِي الْأَلْبَابِ (43) |
| و خانواده اش را و مانند آنان را با آنان به او بخشيديم تا رحمتى باشد از ما و تذکّرى براى اهل خرد. (43) |
| وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِهِ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ (44) |
| و [گفتيم:] يک بسته ترکه به دستت بگير و [همسرت را] با آن بزن و سوگند مشکن، همانا ما او را شکيبا يافتيم، چه نيکو بنده اى! به راستى او بسيار بازگشت کننده [به سوى ما] بود. (44) |
| وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ (45) |
| و به ياد آور بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را که داراى قوّت و بصيرت بودند. (45) |
| إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ (46) |
| همانا ما آنان را با خصلت ارجمند آخرت انديشى خالص گردانديم. (46) |
| وَإِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ (47) |
| و بى شک آنان در پيشگاه ما از برگزيدگان و نيکان بودند. (47) |
| وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّ مِنَ الْأَخْيَارِ (48) |
| و اسماعيل و اليَسَع و ذوالکفل را به ياد آور و همه از نيکان بودند. (48) |
| هَٰذَا ذِكْرٌ ۚ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ (49) |
| اين ياد کردى است و بى شک براى تقواپيشگان بازگشت گاهى نيکو خواهد بود. (49) |
| جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوَابُ (50) |
| باغ هاى اقامت که درهاى آنها برايشان گشوده شده است. (50) |
| مُتَّكِئِينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ (51) |
| در حالى که در آن جا تکيه زده اند و ميوه فراوان نوشيدنى دلخواه در آن جا مى طلبند. (51) |
| ۞ وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ (52) |
| و نزد آنان دلبران هم سال فروهشته نگاه با ناز و کرشمه هستند. (52) |
| هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ (53) |
| اين است آنچه براى روز حساب وعده داده مى شويد. (53) |
| إِنَّ هَٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍ (54) |
| همانا اين عطاى ما است که پايانى براى آن نيست. (54) |
| هَٰذَا ۚ وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ (55) |
| اين [پاداش تقواپيشگان است] و همانا براى طغيانگران بازگشت گاه بدى خواهد بود; (55) |
| جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمِهَادُ (56) |
| جهنّم که در آن مى سوزند و چه بد آرامگاهى است. (56) |
| هَٰذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ (57) |
| اين آب داغ و خونابه چرکين است که بايد آن را بچشند. (57) |
| وَآخَرُ مِنْ شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ (58) |
| و انواع ديگرى از همين گونه عذاب. (58) |
| هَٰذَا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ ۖ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ ۚ إِنَّهُمْ صَالُو النَّارِ (59) |
| [به سران گفته مى شود:] اين فوجى [از پيروان اند ]که با فشار با شما، وارد [جهنّم] مى شوند [سران مى گويند:] خوش آمدى بر آنان مباد! بى شک آنها به آتش خواهند سوخت. (59) |
| قَالُوا بَلْ أَنْتُمْ لَا مَرْحَبًا بِكُمْ ۖ أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا ۖ فَبِئْسَ الْقَرَارُ (60) |
| [پيروان] مى گويند: بلکه بر خود شما خوش آمدى مباد! شما اين [عذاب] را از پيش براى ما فراهم آورديد که بد قرارگاهى است. (60) |
| قَالُوا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هَٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِي النَّارِ (61) |
| مى گويند: پروردگارا! هر کس اين را از پيش براى ما فراهم آورده است براى او عذابى مضاعف در آتش زياد کن. (61) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |