| سوره 28 | سوره مبارکه القصص | صفحه 391 |
|
| وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ إِذْ قَضَيْنَا إِلَىٰ مُوسَى الْأَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشَّاهِدِينَ (44) |
| و زمانى که امر [رسالت] موسى را به انجام رسانديم تو در جانب غربى [وادى طور] حضور نداشتى و از شاهدان [آن صحنه] نبودى. (44) |
| وَلَٰكِنَّا أَنْشَأْنَا قُرُونًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ ۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِي أَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِنَا وَلَٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ (45) |
| ولى ما نسل هايى به وجود آورديم و روزگار درازى بر آنان گذشت [و مقتضى وحى موجود شد و اکنون داستان موسى را به تو وحى کرديم] و تو در ميان اهل مدين ساکن نبودى که آيات ما را بر آنان بخوانى ولى ما بوديم که [تو را] به رسالت فرستاديم [و اخبار اهل مدين را به تو وحى کرديم]. (45) |
| وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّورِ إِذْ نَادَيْنَا وَلَٰكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أَتَاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ (46) |
| و زمانى که [موسى را] ندا کرديم، تو در کنار طور نبودى ولى به خاطر رحمتى از پروردگارت [داستان موسى را به تو وحى کرديم] تا به مردمى که پيش از تو اخطار کننده اى برايشان نيامده بود، اخطار کنى باشد که هشيار شوند. (46) |
| وَلَوْلَا أَنْ تُصِيبَهُمْ مُصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (47) |
| واگرنه اين بود که به سبب کارهايى که پيش تر به دست خود کرده اند مصيبتى [مانند عذاب استيصال ]به آنان برسد، پس بگويند: پروردگارا! چرا رسولى به سوى ما نفرستادى تا از آيات تو پيروى کنيم و از مؤمنان شويم [پيامبرى براى آنان نمى فرستاديم]. (47) |
| فَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا لَوْلَا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ مُوسَىٰ ۚ أَوَلَمْ يَكْفُرُوا بِمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ مِنْ قَبْلُ ۖ قَالُوا سِحْرَانِ تَظَاهَرَا وَقَالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كَافِرُونَ (48) |
| پس وقتى که حقّ از نزد ما براى آنان آمد گفتند: چرا مانند آنچه به موسى داده شد (تورات) به او داده نشده است؟ آيا قبلاً به آنچه به موسى داده شد کفر نورزيدند؟ گفتند: [تورات و قرآن] هر دو سحرند که کمک يکديگرند و گفتند: ما منکر هر دو هستيم. (48) |
| قُلْ فَأْتُوا بِكِتَابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدَىٰ مِنْهُمَا أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (49) |
| بگو: [اکنون که منکر هر دو هستيد] پس اگر راست مى گوييد کتابى از نزد خدا بياوريد که هدايت بخش تر از اين دو باشد تا من از آن پيروى کنم. (49) |
| فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهْوَاءَهُمْ ۚ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوَاهُ بِغَيْرِ هُدًى مِنَ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (50) |
| پس اگر تو را اجابت نکردند بدان که از هوس هاى خود پيروى مى کنند و کيست گمراه تر از آن که بدون هدايتى از خدا، از هوس خود پيروى کند؟ بى ترديد خدا مردم ستم کار را هدايت نمى کند. (50) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |