| سوره 10 | سوره مبارکه يونس | صفحه 213 |
|
| قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ۚ قُلِ اللَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ (34) |
| بگو: آيا از شريکان (معبودان) شما کسى هست که آفرينش را آغاز کند سپس (بعد از فنا) بازش گرداند؟ بگو: خدا آفرينش را آغاز مى کند سپس (بعد از فنا) بازش مى گرداند با اين وصف چگونه شما (از حق) گردانده مى شويد؟ (34) |
| قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ ۚ قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِّ ۗ أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لَا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدَىٰ ۖ فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (35) |
| بگو: آيا از شريکان (معبودان) شما کسى هست که به سوى حق هدايت کند؟ بگو: خدا به سوى حق هدايت مى کند پس آيا کسى که به سوى حق هدايت مى کند براى پيروى سزاوارتر است يا کسى که راه نمى يابد مگر اينکه راهنمايى شود؟ پس شما را چه مى شود چگونه حکم مى کنيد؟ (35) |
| وَمَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا ۚ إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ (36) |
| و بيشتر آنان پيروى نمى کنند مگر از پندارى (موهوم) بى ترديد پندار، (انسان) را به هيچ وجه از حق بى نياز نمى کند به تحقيق خدا به آنچه مى کنند آگاه است. (36) |
| وَمَا كَانَ هَٰذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرَىٰ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ الْكِتَابِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (37) |
| در شأن اين قرآن نيست که (با اين درجه از بلاغت و اعجاز) از طرف غير خدا و افترا باشد بلکه کتابهاى پيش از خود را تصديق مى کند و اين کتابها را شرح مى دهد، شکّى در آن نيست، از پروردگار جهانيان (نازل شده) است. (37) |
| أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (38) |
| آيا مى گويند: آن را (محمّد(ص)) خود بافته است؟ بگو: اگر راست مى گوييد پس شما سوره اى مانند آن بياوريد و هر کس را توانستيد غير خدا (به کمک) بخوانيد. (38) |
| بَلْ كَذَّبُوا بِمَا لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۖ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ (39) |
| (نه چنين است) بلکه چيزى را تکذيب کردند که به دانش آن احاطه نيافته اند و هنوز تأويلش به آنان نرسيده است. کسانى که پيش از آنان بودند (نيز) همين گونه (انبيا را) تکذيب کردند پس بنگر که سرانجام ستمکاران چگونه بود؟ (39) |
| وَمِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِهِ ۚ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ (40) |
| و بعضى از آنان به قرآن ايمان مى آورند و بعضى از آنان به آن ايمان نمى آورند و پروردگار تو به تباهکاران آگاهتر است. (40) |
| وَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ لِي عَمَلِي وَلَكُمْ عَمَلُكُمْ ۖ أَنْتُمْ بَرِيئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ (41) |
| و اگر تو را دروغگو شمردند پس بگو: عمل من براى من است و عمل شما براى شما، شما از آنچه من مى کنم برىء و برکناريد و من از آنچه شما مى کنيد برىء و برکنارم. (41) |
| وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ ۚ أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوا لَا يَعْقِلُونَ (42) |
| و بعضى از آنان به سوى تو گوش مى دهند (نه با گوش دل) آيا تو مى توانى کران را بشنوانى اگر چه عقل خود را به کار نيندازند؟ (42) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |