فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه مکارم شیرازی

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

سوره 109

سوره مبارکه الكافرون

صفحه 603
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ (1)
بگو: اي کافران! (1)
لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ (2)
آنچه را شما ميپرستيد من نميپرستم! (2)
وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (3)
و نه شما آنچه را من ميپرستم ميپرستيد، (3)
وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ (4)
و نه من هرگز آنچه را شما پرستش کرده ايد ميپرستم، (4)
وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (5)
و نه شما آنچه را که من ميپرستم پرستش ميکنيد، (5)
لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ (6)
(حال که چنين است) آيين شما براي خودتان، و آيين من براي خودم! (6)
سوره 110

سوره مبارکه النصر

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ (1)
هنگامي که ياري خدا و پيروزي فرارسد، (1)
وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا (2)
و ببيني مردم گروه گروه وارد دين خدا ميشوند، (2)
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا (3)
پروردگارت را تسبيح و حمد کن و از او آمرزش بخواه که او بسيار توبه پذير است! (3)
سوره 111

سوره مبارکه المسد

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ (1)
بريده باد هر دو دست ابولهب (و مرگ بر او باد)! (1)
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ (2)
هرگز مال و ثروتش و آنچه را به دست آورد به حالش سودي نبخشيد! (2)
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ (3)
و بزودي وارد آتشي شعله ور و پرلهيب ميشود، (3)
وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ (4)
و (نيز) همسرش، در حالي که هيزمکش (دوزخ) است، (4)
فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ (5)
و در گردنش طنابي است از ليف خرما! (5)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 603صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی