فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه مکارم شیرازی

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

سوره 67

سوره مبارکه الملك

صفحه 564
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ (27)
هنگامي که آن (وعده الهي) را از نزديک ميبينند، صورت کافران زشت و سياه ميگردد، و به آنها گفته ميشود: (اين همان چيزي است که تقاضاي آن را داشتيد)! (27)
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَمَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَنْ يُجِيرُ الْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ (28)
بگو: (به من خبر دهيد اگر خداوند مرا و تمام کساني را که با من هستند هلاک کند، يا مورد ترحم قرار دهد، چه کسي کافران را از عذاب دردناک پناه ميدهد؟!) (28)
قُلْ هُوَ الرَّحْمَٰنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ (29)
بگو: (او خداوند رحمان است، ما به او ايمان آورده و بر او توکل کرده ايم، و بزودي ميدانيد چه کسي در گمراهي آشکار است!) (29)
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ (30)
بگو: (به من خبر دهيد اگر آبهاي (سرزمين) شما در زمين فرو رود، چه کسي ميتواند آب جاري و گوارا در دسترس شما قرار دهد؟!) (30)
سوره 68

سوره مبارکه القلم

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
ن ۚ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ (1)
ن، سوگند به قلم و آنچه مينويسند، (1)
مَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ (2)
که به نعمت پروردگارت تو مجنون نيستي، (2)
وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ (3)
و براي تو پاداشي عظيم و هميشگي است! (3)
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ (4)
و تو اخلاق عظيم و برجستهاي داري! (4)
فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ (5)
و بزودي تو ميبيني و آنان نيز ميبينند، (5)
بِأَيْيِكُمُ الْمَفْتُونُ (6)
که کدام يک از شما مجنونند! (6)
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ (7)
پروردگارت بهتر از هر کس ميداند چه کسي از راه او گمراه شده، و هدايتيافتگان را نيز بهتر ميشناسد! (7)
فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ (8)
حال که چنين است از تکذيبکنندگان اطاعت مکن! (8)
وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ (9)
آنها دوست دارند نرمش نشان دهي تا آنها (هم) نرمش نشان دهند (نرمشي توام با انحراف از مسير حق)! (9)
وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ (10)
و از کسي که بسيار سوگند ياد ميکند و پست است اطاعت مکن، (10)
هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ (11)
کسي که بسيار عيبجوست و به سخن چيني آمد و شد ميکند، (11)
مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ (12)
و بسيار مانع کار خير، و متجاوز و گناهکار است، (12)
عُتُلٍّ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ (13)
علاوه بر اينها کينه توز و پرخور و خشن و بدنام است! (13)
أَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ (14)
مبادا بخاطر اينکه صاحب مال و فرزندان فراوان است (از او پيروي کني)! (14)
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ (15)
هنگامي که آيات ما بر او خوانده ميشود ميگويد: (اينها افسانه هاي خرافي پيشينيان است!) (15)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 564صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی