فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه مکارم شیرازی

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

سوره 95

سوره مبارکه التين

صفحه 597
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ (1)
قسم به انجير و زيتون [يا: قسم به سرزمين شام و بيت المقدس]، (1)
وَطُورِ سِينِينَ (2)
و سوگند به (طور سينين)، (2)
وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ (3)
و قسم به اين شهر امن [= مکه]، (3)
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ (4)
که ما انسان را در بهترين صورت و نظام آفريديم، (4)
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ (5)
سپس او را به پايينترين مرحله بازگردانديم، (5)
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ (6)
مگر کساني که ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند که براي آنها پاداشي تمام نشدني است! (6)
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ (7)
پس چه چيز سبب ميشود که بعد از اين همه (دلايل روشن) روز جزا را انکار کني؟! (7)
أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ (8)
آيا خداوند بهترين حکم کنندگان نيست؟! (8)
سوره 96

سوره مبارکه العلق

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ (1)
بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفريد، (1)
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ (2)
همان کس که انسان را از خون بسته اي خلق کرد! (2)
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ (3)
بخوان که پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است، (3)
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ (4)
همان کسي که بوسيله قلم تعليم نمود، (4)
عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ (5)
و به انسان آنچه را نميدانست ياد داد! (5)
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ (6)
چنين نيست (که شما ميپنداريد) به يقين انسان طغيان ميکند، (6)
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ (7)
از اينکه خود را بي نياز ببيند! (7)
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ (8)
و به يقين بازگشت (همه) به سوي پروردگار تو است! (8)
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ (9)
به من خبر ده آيا کسي که نهي ميکند، (9)
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ (10)
بنده اي را به هنگامي که نماز ميخواند (آيا مستحق عذاب الهي نيست)؟! (10)
أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ (11)
به من خبر ده اگر اين بنده به راه هدايت باشد، (11)
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ (12)
يا مردم را به تقوا فرمان دهد (آيا نهي کردن او سزاوار است)؟! (12)
أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ (13)
به من خبر ده اگر (اين طغيانگر) حق را انکار کند و به آن پشت نمايد (آيا مستحق مجازات الهي نيست)؟! (13)
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ (14)
آيا او ندانست که خداوند (همه اعمالش را) ميبيند؟! (14)
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ (15)
چنان نيست که او خيال ميکند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصيه اش [= موي پيش سرش] را گرفته (و به سوي عذاب ميکشانيم)، (15)
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ (16)
همان ناصيه دروغگوي خطاکار را! (16)
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ (17)
سپس هر که را ميخواهد صدا بزند (تا ياريش کند)! (17)
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ (18)
ما هم بزودي ماموران دوزخ را صدا ميزنيم (تا او را به دوزخ افکنند)! (18)
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ (19)
چنان نيست (که آن طغيانگر ميپندارد)، هرگز او را اطاعت مکن، و سجده نما و (به خدا) تقرب جوي! (19)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 597صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی