| سوره 10 | سوره مبارکه يونس | صفحه 213 |
|
| قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ۚ قُلِ اللَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ (34) |
| بگو: (آيا هيچ يک از معبودهاي شما، آفرينش را ايجاد ميکند و سپس بازميگرداند؟!) بگو: (تنها خدا آفرينش را ايجاد کرده، سپس بازميگرداند، با اين حال، چرا از حق رويگردان ميشويد؟! (34) |
| قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ ۚ قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِّ ۗ أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لَا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدَىٰ ۖ فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (35) |
| ) بگو: (آيا هيچ يک از معبودهاي شما، به سوي حق هدايت ميکند؟! بگو: (تنها خدا به حق هدايت ميکند! آيا کسي که هدايت به سوي حق ميکند براي پيروي شايستهتر است، يا آن کس که خود هدايت نميشود مگر هدايتش کنند؟ شما را چه ميشود، چگونه داوري ميکنيد؟!) (35) |
| وَمَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا ۚ إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ (36) |
| و بيشتر آنها، جز از گمان (و پندارهاي بي اساس)، پيروي نميکنند، (در حالي که) گمان، هرگز انسان را از حق بي نياز نميسازد (و به حق نميرساند)! به يقين، خداوند از آنچه انجام ميدهند، آگاه است! (36) |
| وَمَا كَانَ هَٰذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرَىٰ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ الْكِتَابِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (37) |
| شايسته نبود (و امکان نداشت) که اين قرآن، بدون وحي الهي به خدا نسبت داده شود، ولي تصديقي است براي آنچه پيش از آن است (از کتب آسماني)، و شرح و تفصيلي بر آنها است، شکي در آن نيست، و از طرف پروردگار جهانيان است. (37) |
| أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (38) |
| آيا آنها ميگويند: (او قرآن را بدروغ به خدا نسبت داده است)؟! بگو: (اگر راست مي گوييد، يک سوره همانند آن بياوريد، و غير از خدا، هر کس را ميتوانيد (به ياري) طلبيد!) (38) |
| بَلْ كَذَّبُوا بِمَا لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۖ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ (39) |
| (ولي آنها از روي علم و دانش قرآن را انکار نکردند،) بلکه چيزي را تکذيب کردند که آگاهي از آن نداشتند، و هنوز واقعيتش بر آنان روشن نشده است! پيشينيان آنها نيز همين گونه تکذيب کردند، پس بنگر عاقبت کار ظالمان چگونه بود! (39) |
| وَمِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِهِ ۚ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ (40) |
| بعضي از آنها، به آن ايمان مي آورند، و بعضي ايمان نمي آورند، و پروردگارت به مفسدان آگاهتر است (و آنها را بهتر ميشناسد)! (40) |
| وَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ لِي عَمَلِي وَلَكُمْ عَمَلُكُمْ ۖ أَنْتُمْ بَرِيئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ (41) |
| و اگر تو را تکذيب کردند، بگو: (عمل من براي من، و عمل شما براي شماست! شما از آنچه من انجام ميدهم بيزاريد و من (نيز) از آنچه شماانجام ميدهيد بيزارم!) (41) |
| وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ ۚ أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوا لَا يَعْقِلُونَ (42) |
| گروهي از آنان، بسوي تو گوش فراميدهند (،اما گويي هيچ نميشنوند و کرند)! آيا تو ميتواني سخن خود را به گوش کران برساني، هر چند نفهمند؟! (42) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |