فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه انصاریان

قرآن ترجمه انصاریان

سوره 80

سوره مبارکه عبس

صفحه 585
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ (1)
روى را ترش کرد و سر برگردانيد. (1)
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ (2)
چون آن نابينا به نزدش آمد. (2)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ (3)
و تو چه دانى، شايد که او پاکيزه شود، (3)
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ (4)
يا پند گيرد و پند تو سودمندش افتد. (4)
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ (5)
اما آن که او توانگر است، (5)
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ (6)
تو روى خود بدو مى‌کنى. (6)
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ (7)
و اگر هم پاک نگردد چيزى بر عهده تو نيست. (7)
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ (8)
و اما آن که دوان‌دوان به نزد تو مى‌آيد، (8)
وَهُوَ يَخْشَىٰ (9)
و مى‌ترسد، (9)
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ (10)
تو از او به ديگرى مى‌پردازى. (10)
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ (11)
آرى، اين قرآن اندرزى است، (11)
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ (12)
پس هر که خواهد از آن پند گيرد. (12)
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ (13)
در صحيفه‌هايى گرامى، (13)
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ (14)
بلندقدر و پاکيزه، (14)
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ (15)
به دست کاتبانى، (15)
كِرَامٍ بَرَرَةٍ (16)
بزرگوار و نيکوکار. (16)
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ (17)
مرگ بر آدمى باد که چه ناسپاس است. (17)
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ (18)
او را از چه آفريده است؟ (18)
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ (19)
از نطفه‌اى آفريد و به اندازه پديد آورد. (19)
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ (20)
سپس راهش را آسان ساخت. (20)
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ (21)
آنگاه بميراندش و در گور کرد. (21)
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ (22)
و آنگاه که خواهد زنده‌اش سازد. (22)
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ (23)
نه، که هنوز آنچه را به او فرمان داده بود به جاى نياورده است. (23)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ (24)
پس آدمى به طعام خود بنگرد. (24)
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا (25)
ما باران را فرو باريديم، باريدنى. (25)
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا (26)
و زمين را شکافتيم، شکافتنى. (26)
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا (27)
و در آن دانه‌ها رويانيديم، (27)
وَعِنَبًا وَقَضْبًا (28)
و تاک و سبزيهاى خوردنى، (28)
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا (29)
و زيتون و نخل، (29)
وَحَدَائِقَ غُلْبًا (30)
و باغهاى پردرخت، (30)
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا (31)
و ميوه و علف، (31)
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ (32)
تا شما و چارپايانتان بهره بريد. (32)
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ (33)
چون بانگ قيامت برآيد، (33)
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ (34)
روزى که آدمى از برادرش مى‌گريزد، (34)
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ (35)
و از مادرش و پدرش، (35)
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ (36)
و از زنش و فرزندانش. (36)
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ (37)
هر کس را در آن روز کارى است که به خود مشغولش دارد. (37)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ (38)
چهره‌هايى در آن روز درخشانند، (38)
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ (39)
خندانند و شادانند. (39)
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ (40)
و چهره‌هايى در آن روز غبارآلودند. (40)
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ (41)
در سياهى فرو رفته‌اند. (41)
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ (42)
اينان کافران و فاجرانند. (42)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 585صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی