فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه انصاریان

قرآن ترجمه انصاریان

سوره 89

سوره مبارکه الفجر

صفحه 594
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي (24)
مى‌گويد: اى کاش زنده‌گشتن خويش را پيشاپيش چيزى مى‌فرستادم. (24)
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ (25)
در آن روز کسى چون عذاب او عذاب نکند، (25)
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ (26)
و همانند زنجير او به زنجير نکشد. (26)
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ (27)
اى روح آرامش يافته، (27)
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً (28)
خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد، (28)
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي (29)
و در زمره بندگان من داخل شو، (29)
وَادْخُلِي جَنَّتِي (30)
و به بهشت من درآى. (30)
سوره 90

سوره مبارکه البلد

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ (1)
قسم به اين شهر. (1)
وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ (2)
و تو در اين شهر سکنا گرفته‌اى. (2)
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ (3)
و قسم به پدر و فرزندانى که پديد آورد، (3)
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ (4)
که آدمى را در رنج و محنت بيافريده‌ايم، (4)
أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ (5)
آيا مى‌پندارد که کس بر او چيره نگردد؟ (5)
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا (6)
مى‌گويد: مالى فراوان را تباه کردم. (6)
أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ (7)
آيا مى‌پندارد که کسى او را نديده است؟ (7)
أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ (8)
آيا براى او دو چشم نيافريده‌ايم؟ (8)
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ (9)
و يک زبان و دو لب؟ (9)
وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ (10)
و دو راه پيش پايش ننهاديم؟ (10)
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ (11)
و او در آن گذرگاه سخت قدم ننهاد. (11)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ (12)
و تو چه دانى که گذرگاه سخت چيست؟ (12)
فَكُّ رَقَبَةٍ (13)
آزاد کردن بنده است، (13)
أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ (14)
يا طعام دادن در روز قحطى، (14)
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ (15)
خاصه به يتيمى که خويشاوند باشد، (15)
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ (16)
يا به مسکينى خاک‌نشين. (16)
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ (17)
تا از کسانى باشد که ايمان آورده‌اند و يکديگر را به صبر سفارش کرده‌اند و به بخشايش. (17)
أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ (18)
اينان اهل سعادتند. (18)
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ (19)
و کسانى که به آيات ما کافرند اهل شقاوتند. (19)
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ (20)
نصيب آنهاست آتشى که از هر سو سرش پوشيده است. (20)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 594صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی