فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 67

سوره مبارکه الملك

صفحه 562
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (1)
پر خير و برکت است خداوندى که فرمانروايى به دست اوست و او بر هر کارى تواناست . (1)
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ (2)
همان که مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد و مشخص کند که کدامتان نيکوکارتريد; و اوست آن مقتدرِ شکست ناپذيرى که آمرزنده گناهان شماست . (2)
الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ۖ مَا تَرَىٰ فِي خَلْقِ الرَّحْمَٰنِ مِنْ تَفَاوُتٍ ۖ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِنْ فُطُورٍ (3)
همان که هفت آسمان را به صورت طبقه طبقه آفريد . تو اى کسى که چشم بينا دارى ، در آفريده هاى خداىِ رحمان هيچ اختلاف و تفاوتى نمى بينى ، چرا که همه روى به سوى هدفى دارند که برايشان مقرر شده است و براى رسيدن به مقصد خود از شرايط لازم برخوردارند . باز چشم به سوى آفريده ها برگردان و با دقت در آنها بنگر ، آيا خلل و نقصانى در آنها مى بينى ؟ (3)
ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ (4)
سپس باز هم چشم به سوى آنها برگردان و بارها به دقت در آنها بنگر ، سرانجام ديده ات فرو مانده به سوى تو باز مى گردد ، در حالى که خسته است و هيچ خلل و نقصانى در آفرينش نديده است . (4)
وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ (5)
و به راستى ما نزديک ترين آسمان به زمين را با ستارگانى همچون چراغ بياراستيم ، و از آن ستارگان تيرهايى براى راندن شياطين ( جنيّان شرور ) پديد آورديم و براى آنان عذاب آتش افروخته آماده کرده ايم . (5)
وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (6)
و براى کسانى که منکر ربوبيت پروردگارشان شدند عذاب دوزخ خواهد بود و آن بد بازگشتگاهى است . (6)
إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ (7)
هنگامى که در دوزخ افکنده شوند نعره دَمِش آن را مى شنوند و بدين طريق آنان را در خود فرو مى برد و پيوسته مى جوشد و آنان را بالا و پايين مى برد . (7)
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ ۖ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ (8)
نزديک است از شدّت خشم پاره پاره شود . هرگاه گروهى از کافران در آن افکنده شوند ، فرشتگانِ نگهبان آن ، سرزنش کنان از آنان مى پرسند : مگر براى شما پيامبرى هشداردهنده نيامد ؟ (8)
قَالُوا بَلَىٰ قَدْ جَاءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ (9)
مى گويند : چرا ، پيامبرى هشداردهنده براى ما آمد ولى او را تکذيب کرديم و گفتيم : خداوند هيچ چيزى فرو نفرستاده است و شما مدّعيان نبوت جز در گمراهى بزرگى نيستيد . (9)
وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ (10)
و مى گويند : اگر سخن پيامبران را مى شنيديم و مى پذيرفتيم يا حق را آن گاه که بيان کردند با خردورزى درمى يافتيم امروز در زمره همدمان اين آتشِ افروخته نبوديم . (10)
فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لِأَصْحَابِ السَّعِيرِ (11)
و به گناه خود اعتراف مى کنند ، پس ذلّت و نابودى بر اهل اين آتشِ افروخته باد . (11)
إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (12)
امّا مؤمنان ، همانان که از پروردگارشان که از ديدشان نهان است مى هراسند ، آمرزش و پاداشى بزرگ خواهند داشت . (12)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 562صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی