فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 87

سوره مبارکه الاعلى

صفحه 592
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا (16)
] شما به آخرت دل نمى بنديد و به پاکى نمى گراييد [ بلکه زندگى دنيا را برمى گزينيد ، (16)
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ (17)
در صورتى که سراى آخرت بهتر و پاينده تر است . (17)
إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ (18)
قطعاً اين حقايق در کتاب هاى آسمانى نخستين وجود دارد ، (18)
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ (19)
در کتاب هاى ابراهيم و موسى . (19)
سوره 88

سوره مبارکه الغاشية

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ (1)
آيا خبر آن رويداد فراگير به تو رسيده است ؟ (1)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ (2)
روزى که آن حادثه رخ دهد ، گروهى خوار و زبونند و آثار خوارى در چهره هايشان نمايان است . (2)
عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ (3)
آنان در دنيا تلاش بيهوده کرده و رنج و محنت کشيده اند . (3)
تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً (4)
و آن روز به آتش سوزان در مى آيند و در آن ماندگارند . (4)
تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ (5)
از چشمه اى داغ به آنان مى نوشانند ، (5)
لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ (6)
و غذايى جز خارِ خشکيده ندارند ، (6)
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ (7)
غذايى که نه فربه مى سازد و نه گرسنگى را چاره مى کند . (7)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ (8)
آن روز گروهى نيز خرّم و شادابند ، (8)
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ (9)
و از تلاشى که در دنيا کرده اند خشنودند . (9)
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ (10)
در بهشتى برين جاى خواهند گرفت . (10)
لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً (11)
در آن جا سخن بيهوده اى نمى شنوند . (11)
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ (12)
در آن جا چشمه هايى است روان . (12)
فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ (13)
در آن جاست تخت هايى بلند . (13)
وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ (14)
و تنگ هايى نهاده شده ، (14)
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ (15)
و بالش هايى کنار هم چيده ، (15)
وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ (16)
و فرش هايى فاخر و گسترده . (16)
أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ (17)
آيا براى اين که به تدبير خدا پى ببرند ، به شتران نمى نگرند که چگونه آفريده شده اند ؟ (17)
وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ (18)
و به آسمان نمى نگرند که چگونه برافراشته شده است ؟ (18)
وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ (19)
و به کوه ها نمى نگرند که چگونه روى زمين قرار داده شده اند ؟ (19)
وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ (20)
و به زمين نمى نگرند که چگونه گسترده و هموار شده است ؟ (20)
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ (21)
پس ربوبيّت بى همتاى خدا و روز جزا را به مردم تذکّر ده که تو فقط تذکّردهنده اى . (21)
لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ (22)
تو بر آنان چيره نيستى . (22)
إِلَّا مَنْ تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ (23)
آرى ، پيوسته همگان را تذکّر ده ، مگر کسى را که از تذکّر تو روى برتابد و کفر ورزد ، (23)
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ (24)
که خدا او را به بزرگترين عذاب کيفر خواهد داد . (24)
إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ (25)
همانا بازگشت مردم به سوى ماست . (25)
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ (26)
آن گاه حساب اعمالشان برعهده ما خواهد بود . (26)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 592صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ز جان جان شکایت می‌کنم؟! من نیم شاکی روایت می‌کنم *
دل همی‌گوید کزو رنجیده‌ام وز نفاق سست می‌خندیده‌ام
ای رهیده جان تو از ما و من ای لطیفه‌ی روح اندر مرد و زن *
مرد و زن چون یک شود آن یک توی چونک یکها محو شد انک توی ***
این من و ما بهر آن بر ساختی تا تو با خود نرد خدمت باختی
تا من و توها همه یک جان شوند عاقبت مستغرق جانان شوند
باده از ما مست شد نه ما ازو قالب از ما هست شد نه ما ازو ****
* علت اینکه برخی بیت
بشنو از نی چون حکایت می‌کند ، از جُدایی‌ها شکایت می‌کند
را درست تر از حالت بشنو از نی چون شکایت می‌کند می دانند همین بیت است که در جای خود توضیح داده شده که عاشق عیبی در معشوق نمی بیند که بخواهد گله یا شکایت کند
** اما توضیح برخی مسائل عرفانی متاسفانه امکانپذیر نیست. می توان با عذاب دادن عبارت سعی کرد آنرا بیان کرد و توضیحی داد ولی با خواندن و حتی دانستن برخی مسائل عرفانی نمی تواند کسی ادعا کند که آنرا فهمیده
درک و معرفت حق و عرفان حقیقی مثل گرفتن مدرک تحصیلی نیست که با چند مدت مطالعه و آزمون بتوان به آن رسید و کسی با ادعا نمی تواند خود را عارف بنامد. چیزی که عرفای بزرگی چون حافظ، مولانا، سعدی، عطار و نظامی و ... سالها خون دل خورده اند تا درک کردند را نمی توان به راحتی در بازار دنیا خرید و با خود به خانه آورد، چیزی که بهایش دادن عمر و جان است را نمی توان به بهای دیگری بدست آورد. اما از سر وظیفه در حد توان توضیحی در رابطه با لطفه روح بیان می شود.
وقتی خداوند در آیه 29 سوره حجر می فرماید
از روح خود در او (انسان) دميدم
چون خداوند به قول نظامی در بدایت بدایت همه چیز. در نهایت نهایت همه چیز است پس روح او ظریف ترین و لطیف ترین چیز در عالم است که او از وجود پاک خود به ما داده
و چون روح خداوند زن و مرد ندارد بنابر این روح انسان نیز زن و مرد ندارد بلکه این تن ماست که در عالم ماده زن و مرد دارد و اکنون با پیشرفت علم و تغییر جنسیت ها می توان فهمید که جنسیت و بعد مادی انسان قابل تغییر است ولی روح و جان و بعد معنوی انسان ثابت است و در حقیقت ما همان روح و جان هستیم که از خداییم و به خدا می رویم و نه جسم زن و مرد که خاک و ماده است و به خاک سپرده خواهد شد
اگر ما بتوانیم از روح لطیف و آسمانی خود، گرد و غبار جسمانی را بزداییم آن وقت تازه به مقام آدمیت و جانشینی خداوند در زمین (خلیفة الله) نزدیک می شویم
تولید مثل انسان نیز همینگونه است که پدر و مادر به بچه جسم می دهند و این خداست که به بچه روح و جان می دهد که جسم بدون روح و جان هرگز زنده نخواهد شد بنابر این بچه در اصل از خداست و پدر و مادر امانتدار هستند نه مالک بچه، که جسمی که آنها می دهند بدون روح خدا اسیر خاک است و این امانتداری وظیفه سنگینی است که خدا بر دوش آنان نهاده که از آن اگر کوتاهی کنند بازخواست خواهند شد.
*** هرجا اتحاد و پیوند و یگانگی خداپسندانه است آنجا خدا هست و هرجا نفاق و جدایی و طلاق خودخواهانه است آن دسیسه شیطان است بنابر این اگر مرد و زن هر دو به طور خداپسندانه به اتحاد برسند آن یک و آن وحدت از خداست البته نه فقط از لحاظ جسمانی بلکه همانطور که گفته شد اصل بر ازدواج روحانی است
اما در مرتبه بالاتری و در توضیح چونک یکها محو شد انک توی به قول حافظ
حافظ تو خود حجاب خودی از میان برخیز
این یعنی اگر هر یکی از زن و مرد (هر انسانی) در عشق حقیقی به کسی یا چیزی یا کاری "نیست و محو" شود و از میان برود آن وقت به معرفت و مفهومی می رسد که از آن به عنوان وحدت وجود یاد می شود و به هیچ وجه قابل توضیح نیست که این وادی عشق بازی کودکان نیست و کار بزرگان است به قول نظامی
نظامی جام وصل آنگه کنی نوش ، که بر یادش کنی خود را فراموش
وقتی کسی در عشق حق و حقیقی وجود خود را فراموش کند آن وقت نیست می شود و همان نیی می شود که مولانا می گوید بشنو از نی
**** باده از ما مست شد نی ما ازو هم گفته شده که در اصل معنی تغییری ایجاد نمی کند و حقیقت این است که مستی حقیقی از وجود انسان است نه مستی شراب آب انگور که مثال حقیری از آن مستی است که بهای مستی حقیقی همانطور که گفته شد درهم و دینار و ارزان نیست
570568مشاهده متن کاملمولانا (2017/12/08-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی