فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 86

سوره مبارکه الطارق

صفحه 591
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ (1)
سوگند به آسمان و آن آشکار شونده در شب ، (1)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ (2)
و چه چيز تو را آگاه کرده است که آن آشکار شونده در شب چيست ؟ (2)
النَّجْمُ الثَّاقِبُ (3)
آن ستاره درخشان است ، (3)
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ (4)
سوگند به اينها که هيچ کس نيست مگر اين که نگهبانى بر او گمارده شده است که اعمال نيک و بد او را ثبت مى کند . (4)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ (5)
انسان براى اين که رستاخيز را باور کند بايد بنگرد که از چه چيز آفريده شده است . (5)
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ (6)
او از آبى جهنده آفريده شده است . (6)
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ (7)
که از ميان پشت و استخوان هاى سينه بيرون مى آيد . (7)
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ (8)
قطعاً خداوندى که او را از اين مادّه آفريده است ، مى تواند او را پس از مرگ به صورت نخست بازگرداند ، (8)
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ (9)
در روزى که نهان ها ( عقايد و باورها و آثار کردارها ) سنجيده شود و خالص از ناخالص جدا گردد . (9)
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ (10)
پس براى او هيچ نيرويى نيست که عذاب را از خود دور کند و ياورى نيز ندارد که عذاب را از او بگرداند . (10)
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ (11)
سوگند به آسمان که با طلوع و غروب ستارگان باز مى گردد ، (11)
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ (12)
و سوگند به زمين که با رويش گياهان مى شکافد ، (12)
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ (13)
که قرآن سخنى است که حق را از باطل جدا مى سازد . (13)
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ (14)
و آن سخنى شوخى نيست . (14)
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا (15)
کافران سخت نيرنگ مى کنند تا بدين وسيله نور خدا را خاموش کنند ، (15)
وَأَكِيدُ كَيْدًا (16)
و من نيز با مهلت دادن به آنان ، خامشان مى کنم تا در گمراهى بمانند و به کيفر کردارشان گرفتار آيند . (16)
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا (17)
حال که چنين است کافران را مهلت ده; اندک زمانى به آنان فرصت ده . (17)
سوره 87

سوره مبارکه الاعلى

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى (1)
منزّه شمار نام پروردگارت را که از همگان برتر است; (1)
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ (2)
همان که موجودات را آفريد و اجزاى آنها را هماهنگ ساخت . (2)
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ (3)
و آن که براى آفريدگان حدّى معيّن کرد و آنها را به آنچه برايشان تقدير کرده است هدايت نمود . (3)
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ (4)
و آن که علوفه چراگاه ها را رويانيد ، (4)
فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ (5)
سپس آن را خشک و تيره گون ساخت . (5)
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ (6)
به زودى تو را بر خواندن قرآن و دانش آن توانا خواهيم ساخت به گونه اى که آن را فراموش نمى کنى . (6)
إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ (7)
ولى بدان که اين وعده سلب قدرت از خدا نمى کند و اگر خدا بخواهد ـ که البته نخواهد خواست ـ آن را فراموش مى کنى . به يقين او آشکار و آنچه را نهان مى شود مى داند . (7)
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ (8)
و تو را چنان استعدادى مى دهيم که آسان ترين راه را براى فراخوانىِ مردم برگزينى . (8)
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ (9)
پس اگر تذکر و اندرز براى کسانى سود بخشد ، آنان را يادآورى کن و اندرز ده . (9)
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَىٰ (10)
به زودى آن کس که از خدا بيم دارد متذکّر خواهد شد . (10)
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى (11)
و آن کس که تيره بخت ترين است و در دل از خدا بيمى ندارد ، از تذکار قرآن دورى خواهد گزيد ، (11)
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ (12)
همو که به بزرگترين آتش درمى آيد و در آن ماندگار مى شود . (12)
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ (13)
آن گاه نه در آن مى ميرد تا عذاب نبيند و نه از آن رهايى مى يابد تا به حياتى آسوده رسد . (13)
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ (14)
قطعاً نيکبخت شد کسى که خود را از پليدى ها و وابستگى هاى مادّى پاک ساخت ، (14)
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ (15)
و نام پروردگارش را ياد کرد و نماز گزارد . (15)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 591صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ز جان جان شکایت می‌کنم؟! من نیم شاکی روایت می‌کنم *
دل همی‌گوید کزو رنجیده‌ام وز نفاق سست می‌خندیده‌ام
ای رهیده جان تو از ما و من ای لطیفه‌ی روح اندر مرد و زن *
مرد و زن چون یک شود آن یک توی چونک یکها محو شد انک توی ***
این من و ما بهر آن بر ساختی تا تو با خود نرد خدمت باختی
تا من و توها همه یک جان شوند عاقبت مستغرق جانان شوند
باده از ما مست شد نه ما ازو قالب از ما هست شد نه ما ازو ****
* علت اینکه برخی بیت
بشنو از نی چون حکایت می‌کند ، از جُدایی‌ها شکایت می‌کند
را درست تر از حالت بشنو از نی چون شکایت می‌کند می دانند همین بیت است که در جای خود توضیح داده شده که عاشق عیبی در معشوق نمی بیند که بخواهد گله یا شکایت کند
** اما توضیح برخی مسائل عرفانی متاسفانه امکانپذیر نیست. می توان با عذاب دادن عبارت سعی کرد آنرا بیان کرد و توضیحی داد ولی با خواندن و حتی دانستن برخی مسائل عرفانی نمی تواند کسی ادعا کند که آنرا فهمیده
درک و معرفت حق و عرفان حقیقی مثل گرفتن مدرک تحصیلی نیست که با چند مدت مطالعه و آزمون بتوان به آن رسید و کسی با ادعا نمی تواند خود را عارف بنامد. چیزی که عرفای بزرگی چون حافظ، مولانا، سعدی، عطار و نظامی و ... سالها خون دل خورده اند تا درک کردند را نمی توان به راحتی در بازار دنیا خرید و با خود به خانه آورد، چیزی که بهایش دادن عمر و جان است را نمی توان به بهای دیگری بدست آورد. اما از سر وظیفه در حد توان توضیحی در رابطه با لطفه روح بیان می شود.
وقتی خداوند در آیه 29 سوره حجر می فرماید
از روح خود در او (انسان) دميدم
چون خداوند به قول نظامی در بدایت بدایت همه چیز. در نهایت نهایت همه چیز است پس روح او ظریف ترین و لطیف ترین چیز در عالم است که او از وجود پاک خود به ما داده
و چون روح خداوند زن و مرد ندارد بنابر این روح انسان نیز زن و مرد ندارد بلکه این تن ماست که در عالم ماده زن و مرد دارد و اکنون با پیشرفت علم و تغییر جنسیت ها می توان فهمید که جنسیت و بعد مادی انسان قابل تغییر است ولی روح و جان و بعد معنوی انسان ثابت است و در حقیقت ما همان روح و جان هستیم که از خداییم و به خدا می رویم و نه جسم زن و مرد که خاک و ماده است و به خاک سپرده خواهد شد
اگر ما بتوانیم از روح لطیف و آسمانی خود، گرد و غبار جسمانی را بزداییم آن وقت تازه به مقام آدمیت و جانشینی خداوند در زمین (خلیفة الله) نزدیک می شویم
تولید مثل انسان نیز همینگونه است که پدر و مادر به بچه جسم می دهند و این خداست که به بچه روح و جان می دهد که جسم بدون روح و جان هرگز زنده نخواهد شد بنابر این بچه در اصل از خداست و پدر و مادر امانتدار هستند نه مالک بچه، که جسمی که آنها می دهند بدون روح خدا اسیر خاک است و این امانتداری وظیفه سنگینی است که خدا بر دوش آنان نهاده که از آن اگر کوتاهی کنند بازخواست خواهند شد.
*** هرجا اتحاد و پیوند و یگانگی خداپسندانه است آنجا خدا هست و هرجا نفاق و جدایی و طلاق خودخواهانه است آن دسیسه شیطان است بنابر این اگر مرد و زن هر دو به طور خداپسندانه به اتحاد برسند آن یک و آن وحدت از خداست البته نه فقط از لحاظ جسمانی بلکه همانطور که گفته شد اصل بر ازدواج روحانی است
اما در مرتبه بالاتری و در توضیح چونک یکها محو شد انک توی به قول حافظ
حافظ تو خود حجاب خودی از میان برخیز
این یعنی اگر هر یکی از زن و مرد (هر انسانی) در عشق حقیقی به کسی یا چیزی یا کاری "نیست و محو" شود و از میان برود آن وقت به معرفت و مفهومی می رسد که از آن به عنوان وحدت وجود یاد می شود و به هیچ وجه قابل توضیح نیست که این وادی عشق بازی کودکان نیست و کار بزرگان است به قول نظامی
نظامی جام وصل آنگه کنی نوش ، که بر یادش کنی خود را فراموش
وقتی کسی در عشق حق و حقیقی وجود خود را فراموش کند آن وقت نیست می شود و همان نیی می شود که مولانا می گوید بشنو از نی
**** باده از ما مست شد نی ما ازو هم گفته شده که در اصل معنی تغییری ایجاد نمی کند و حقیقت این است که مستی حقیقی از وجود انسان است نه مستی شراب آب انگور که مثال حقیری از آن مستی است که بهای مستی حقیقی همانطور که گفته شد درهم و دینار و ارزان نیست
570568مشاهده متن کاملمولانا (2017/12/08-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی