فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 32

سوره مبارکه السجده

صفحه 415
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
الم (1)
الف . لام . ميم . (1)
تَنْزِيلُ الْكِتَابِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (2)
اين است آن کتابِ نازل شده که هيچ ترديدى در حقانيت آن نيست ، زيرا از جانب پروردگار جهانيان است . (2)
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أَتَاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ (3)
امّا مشرکان مى گويند : محمّد خود قرآن را بربافته و آن را کتابى الهى مى شمرد . نه ، قرآن سراسر حق است و از جانب پروردگار توست تا مردمى را که پيش از تو پيامبرى هشداردهنده برايشان نيامده است هشدار دهى باشد که راه يابند و هدايت شوند . (3)
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ ۖ مَا لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا شَفِيعٍ ۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ (4)
خداوند کسى است که آسمان ها و زمين و آنچه را که ميان آن دو قرار دارد ، در شش مرحله آفريد ، آن گاه بر تخت فرمانروايى جهان استيلا يافت و به تدبير امور پرداخت . جز او هيچ سرپرست و شفيعى که امور شما را تدبير کند نداريد; پس آيا متوجه نمى شويد که اختياردار جهان هستى خداست و تنها او شايسته پرستش است ؟ (4)
يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ (5)
شئون هستى را خدا تدبير مى کند و از آسمان ـ که مبدأ مديريت اين جهان است ـ امور زمين را به زمين فرو مى فرستد; سپس آن امور در روزى که مقدارش برابر با هزار سال از سال هايى است که شما آدميان برمى شمريد ، به سوى او بالا مى رود . (5)
ذَٰلِكَ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (6)
اوست خداوند دانا به نهان و آشکار; شکست ناپذير و مهربان . (6)
الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ۖ وَبَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسَانِ مِنْ طِينٍ (7)
خدايى که آنچه را آفريد زيبا و نيکويش ساخت ، و آفرينش آدمى را از گِل آغاز کرد . (7)
ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ (8)
پس از آن ، نسل او را از راه ولادت ، از چکيده اى که آبى پست و بى مقدار بود آفريد . (8)
ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ ۖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۚ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ (9)
و در پى خلقتِ نخستين انسان ، به او شکل آدمى بخشيد و از روحى بلندمرتبه که جلوه اى الهى دارد در او دميد ، و به شما گوش هاى شنوا و چشم هاى بينا و دل هاى انديشه گر عطا فرمود ، ولى سپاسگزارى شما در برابر نعمت هاى الهى بسى اندک است . (9)
وَقَالُوا أَإِذَا ضَلَلْنَا فِي الْأَرْضِ أَإِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ ۚ بَلْ هُمْ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ كَافِرُونَ (10)
منکران رستاخيز گفتند : آيا هنگامى که ما مُرديم و در زمين متلاشى و ناپديد شديم ، در آفرينشى جديد قرار خواهيم گرفت و دوباره زنده خواهيم شد ؟ اينان با اين سخن نمى خواهند قدرت خدا را انکار کنند ، بلکه آنان ديدار پروردگارشان را نپذيرفته و بدان کافر شده اند . (10)
۞ قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ (11)
اى پيامبر ، در پاسخ آنان بگو : شما در زمين ناپديد نمى شويد ، بلکه فرشته مرگ که بر شما گماشته شده است ، به هنگام مرگ ، روح شما را که حقيقت شماست به تمام و کمال از اندامتان مى ستاند و سپس در روز رستاخيز به سوى پروردگارتان بازگردانده مى شويد . (11)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 415صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی