فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 66

سوره مبارکه التحريم

صفحه 560
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ ۖ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (1)
اى پيامبر ، چرا سوگند ياد مى کنى و چيزى را که خدا بر تو حلال کرده است ، بر خود حرام مى کنى و بدان رضايت همسرانت را مى جويى ؟ در حالى که خدا آمرزنده و مهربان است ، (1)
قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ ۚ وَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ ۖ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ (2)
خدا گشودنِ سوگندهايتان را براى شما مقرّر داشته و آن را با پرداخت کفّاره بر شما روا دانسته است ، و خدا سرپرست شماست و امورتان را با قوانين و مقررات خود تدبير مى کند و او دانا و حکيم است . (2)
وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَىٰ بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ ۖ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هَٰذَا ۖ قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ (3)
و زمانى ] را ياد کنيد [ که پيامبر به يکى از همسرانش ( حَفصَه ) سخنى به راز گفت و از او خواست که آن را نهان دارد ولى او نافرمانى کرد . پس چون آن راز را ( با عايشه ) باز گفت و خدا پيامبر را از آشکار شدن رازش آگاه ساخت ، پيامبر بخشى از آن را اظهار کرد و از اظهار بخشى ديگر صرف نظر نمود . پس هنگامى که پيامبر همسرش ( حفصه ) را از آشکار شدن آن راز خبر داد ، او گفت : چه کسى اين را به تو خبر داده است ؟ پيامبر گفت : خداى دانا به آشکار و نهان و آگاه از افکار و انديشه ها ، مرا از آن آگاه ساخته است . (3)
إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا ۖ وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَٰلِكَ ظَهِيرٌ (4)
شما دو زن با اين عملى که مرتکب شده ايد دل هايتان به انحراف کشيده شده و لازم است توبه کنيد; پس اگر به سوى خدا باز گرديد و از آزار پيامبر دست برداريد ] کارى شايسته کرده ايد [ ، و اگر بر ضدّ او همداستان شويد ، خداوند خود ياور اوست و جبريل و صالحى از مؤمنان نيز ياور اويند ، و علاوه بر اينان ، فرشتگان هم پشتيبان او خواهند بود . (4)
عَسَىٰ رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَائِبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَائِحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَأَبْكَارًا (5)
اگر پيامبر همه شما را طلاق دهد ، اميد است پروردگارش همسرانى بهتر از شما به او عوض دهد; زنانى که تسليم فرمان خدا و با ايمان و فرمانبردار فروتن و توبه کننده و پرستشگر خدا و اهل روزه باشند ، بيوه و دوشيزه . (5)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ (6)
اى کسانى که ايمان آورده ايد ، خود و خانواده هايتان را از آتشى که هيزمش مردم و سنگ ها خواهند بود ، نگه داريد . بر آن آتش فرشتگانى سختگير و نيرومند گمارده شده اند ، که از آنچه خدا به آنان فرمان داده است سرپيچى نمى کنند و آنچه را که بدان مأمور شده اند انجام مى دهند . (6)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (7)
] به کافران مى گويند : [ اى کسانى که کفر ورزيده ايد ، امروز هيچ عذر و حجتى بر بى گناهى خود نياوريد زيرا جز اين نيست که کارهايى که مى کرديد سزاى شما قرار داده مى شود . (7)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 560صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
بوی گل و بانگ مرغ برخاست هنگام نشاط و روز صحراست
ما را سر باغ و بوستان نیست هر جا که تویی تفرج آن جاست *
گویند نظر به روی خوبان نَهیَست نه این نظر که ما راست **
چشم چپ خویشتن برآرم تا چشم نبیندت بجز راست
هر آدمیی که مُهر مهرت # در وی نگرفت سنگ خاراست
نالیدن بی‌حساب سعدی ## گویند خلاف رای داناست
از ورطه ما خبر ندارد *# آسوده که بر کنار دریاست

* سعدی در شعر دیگری همین معنی را میگوید که
هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی، ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی
** حافظ هم درباره نظربازی عرفا (قبلا نیز به آن اشاره شده منظور دیدن آثار روی زیبای خداست) اینگونه میگوید
در نظربازیِ ما بی‌خبران حیران‌اند، من چُنین‌ام که نمودم؛ دگر ایشان دانند
# و سعدی اینجا تاکید میکند که هرکس این زیبایی های وجود را ببیند و پی به وجود آن زیبا نبرد او سنگدل شده و از مرتبه آدم بودن دور گشته
## سعدی از عشق گفتن های خود را که مورد طعنه عاقلان زمانش بوده بیان میکند که مشکل را از دنیای متفاوت آنها میداند که در اصطلاح عرفانی آنها در باغ نیستند و خبر از دنیای داخل باغ معرفت ندارند
*# که به آنها گاه میگوید ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی و طبیعتا او که آسوده بر ساحل عقل خام خود نشسته از حال عاشق غرق شده در دریای تفکر خبر ندارد
برای همین درجایی بجای ورطه از غرقه نیز استفاده شده که در معنی تغییر چندانی ایجاد نمیکند
664662مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/03/19-02:30)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی