فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 82

سوره مبارکه الانفطار

صفحه 587
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ (1)
آن گاه که آسمان شکافته شود ، (1)
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ (2)
و آن گاه که ستارگان پراکنده شوند ، (2)
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ (3)
و آن گاه که حايلِ ميان درياها شکافته شود و آب هاى شور و شيرين به هم آميخته شوند ، (3)
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ (4)
و آن گاه که گورها را براى خارج شدن مردگان زير و زَبَر کنند ، (4)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ (5)
هر کسى از کارهايى که انجام داده و پيش فرستاده و سنّت هايى که بر جاى نهاده است آگاه شود . (5)
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ (6)
اى انسان ، اى آن که قيامت را انکار مى کنى ، چه چيز تو را به واسطه پروردگار بزرگوار و کريمت فريب داد و خام کرد ؟ (6)
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ (7)
آن خدايى که تو را آفريد ، سپس ، اندام هايت را سامان داد و با توازن دادن آنها تو را تعادل بخشيد . (7)
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ (8)
و در هر شکلى که خواست تو را ترکيب کرد . (8)
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ (9)
نه ، جاى آن نيست که به لطف و کرم خدا فريفته شوى; بلکه شما آدميان ، روز جزا را دروغ مى انگاريد که کفر مىورزيد و عصيان مى کنيد . (9)
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ (10)
و قطعاً فرشتگانى بر شما گمارده شده اند که نگهبان اعمالتان هستند; (10)
كِرَامًا كَاتِبِينَ (11)
فرشتگانى بزرگوار که اعمال شما را مى نگارند ، (11)
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ (12)
آنچه را انجام مى دهيد مى دانند . (12)
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ (13)
به يقين ، نيکان در ] بهشت پر [ نعمت اند . (13)
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ (14)
و قطعاً گنهکارانِ کفرپيشه به دوزخ اندرند . (14)
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ (15)
روز جزا در آن جا درآيند و همواره در آن بمانند . (15)
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ (16)
و هرگز از آن جا بيرون نشوند و ناپديد نگردند . (16)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ (17)
چه چيز تو را آگاه کرده است که حقيقت روز جزا چيست ؟ (17)
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ (18)
باز هم چه چيزى تو را آگاه کرده است که حقيقت روز جزا چيست ؟ (18)
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ (19)
ياد کن روزى را که هيچ کس به سود کسى قدرت هيچ کارى ندارد ، و روزى که رستاخيز رخ دهد ، آشکار شود که فرمان از آنِ خداست . (19)
سوره 83

سوره مبارکه المطففين

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ (1)
واى بر کسانى که از پيمانه و ترازو مى کاهند; (1)
الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ (2)
همانان که چون به پيمانه از مردم چيزى مى گيرند ، تمام مى ستانند ، (2)
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ (3)
و چون به پيمانه يا ترازو به آنان چيزى مى دهند ، کم مى دهند و زيان مى رسانند . (3)
أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ (4)
شگفتا ! آيا آنان گمان نمى برند که برانگيخته مى شوند ؟ (4)
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ (5)
به هنگام روزى بزرگ ! (5)
يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ (6)
روزى که مردم براى داورى پروردگار جهانيان از دل خاک به پا مى خيزند . (6)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 587صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی
دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند دریاب ضعیفان را در وقت توانایی
مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی
یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی *
ای درد توام درمان در بستر ناکامی و ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی
در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم لطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی
فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست کفر است در این مذهب خودبینی و خودرایی **
زین دایره مینا خونین جگرم می ده تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی ***
حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی
* هرگوشه ای از باغ این شعر، گوشه چشمی از آن شاهد هرجایی است و کیست که چشم دیدار آن شاه خوبان را داشته باشد تا او را در بنای جاوید شعر حافظ ببیند.
افسوس حافظ از این است که ما آن چشم دل و آن درک نداریم که بدانیم تنها آن یگانه است که رخساره به کسی ننموده و بر همه شاهد است و هرجایی حضور دارد که حافظ از شدت صمیمیت با او می تواند اورا شاهد هرجایی خطاب کند و به خواست او دلنشین هم گردد که تنها او از دل بی غرض حافظ خبر داشته و براستی یا رب به چه کسی از تو می توان گفت؟!
چشمها او را نمي بينند، ولي او همه چشمها را ميبيند (آیه 103 سوره انعام)
او که درمان درد و مونس تنهایی حافظ بوده. او که حافظ تسلیم فرمان او بوده. او که دل حافظ بی او به جان می آمده و به قول مولانا
بی همگان به سر شود بی‌تو به سر نمی شود، داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود
** به خاطر آن یگانه محبوب عالم بوده که حافظ از شدت رندی و زیرکی متوجه شده در عالم رندی و تیز هوشی باید هر طور شده از راه شیطان پرهیز کرد که همان راه خودبینی و خودرایی است که گناه شیطان همین غرور و خودخواهی بود که او را از راه خدا دور کرد که اغلب راه خودخواهی در مسیر عکس راه خداخواهی است مگر آنکه در راه خدا چنان نیست و محو شویم که در عدم وجود انانیت ما راه بنده همان راه خداپسندانه شود
*** برای همین حافظ گاه از خدا طلب می کرده که خدایا این دلم را خونین کن تا از غیر تو خالی شود تا از خودبینی خارج شوم تا در دایره عالم برای حل هر مشکلی جز از شراب حضور تو هیچ مستی دیگری را طلب نکنم
در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند ، گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را
572570مشاهده متن کاملحافظ شیرازی (2017/12/14-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی