فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 83

سوره مبارکه المطففين

صفحه 589
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ (35)
مؤمنان در حجله ها روى تخت ها نشسته و مى نگرند ، (35)
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (36)
که آيا کافرانِ گنه پيشه را به آنچه مى کردند سزا داده اند ؟ (36)
سوره 84

سوره مبارکه الانشقاق

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ (1)
آن گاه که آسمان از هم بشکافد ، (1)
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ (2)
و پروردگارش را فرمان برد و سزد که چنين کند ، (2)
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ (3)
و آن گاه که زمين کشيده و گسترده شود ، (3)
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ (4)
و مردگانى را که در دل دارد بيرون افکند و از آنها تهى گردد ، (4)
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ (5)
و پروردگارش را فرمان برد و سزد که چنين کند ، آن گاه که اين حوادث رخ دهد ، رستاخيز برپا مى شود و همگان به ديدار پروردگار خود خواهند شتافت و سزاى کردارشان را خواهند ديد . (5)
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ (6)
اى انسان ، تو با رنج و تلاشى وصف ناپذير به سوى پروردگارت روانه اى ، و سرانجام به لقاء و داورى او خواهى رسيد . (6)
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ (7)
امّا آن کس که کارنامه اش به دست راستش داده شود ، (7)
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا (8)
به زودى با حسابى آسان کارهاى او محاسبه مى شود . (8)
وَيَنْقَلِبُ إِلَىٰ أَهْلِهِ مَسْرُورًا (9)
و شادمان به سوى کسانش ( حوريان و خدمتکاران بهشتى ) باز مى گردد . (9)
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ (10)
و امّا آن کس که کارنامه اش از پشت سرش به او داده شود ، (10)
فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا (11)
ديرى نمى گذرد که بر خود نفرين مى کند و هلاکت خود را مى خواهد . (11)
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا (12)
و به آتش فروزان در مى آيد . (12)
إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا (13)
چرا که او در دنيا در ميان خانواده خود سرمستى و شادمانى مى کرد . (13)
إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ (14)
او مى پنداشت که هرگز براى حسابرسى کارهايش به سوى خدا باز نمى گردد . (14)
بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا (15)
چرا ، بازگشت او به سوى خدا حتمى است ، و قطعاً پروردگارش به کارهاى او بيناست . (15)
فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ (16)
سوگند ياد مى کنم به سرخى و زردى و سفيدىِ افق هنگام غروب ، (16)
وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ (17)
و به شب و آنچه در خود گرد مى آورد ، (17)
وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ (18)
و به ماه چون فروغش کامل شود و بدر تمام گردد ، (18)
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ (19)
که شما انسان ها در حرکت خود به سوى خدا مراحلى را يکى پس از ديگرى خواهيد پيمود تا سرانجام به حساب اعمال و جزاى خويش برسيد . (19)
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (20)
شگفتا ! اين انسان ها را چه شده است که ايمان نمى آورند ؟ (20)
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ (21)
و هنگامى که قرآن بر آنان تلاوت شود سجده نمى کنند ؟ (21)
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ (22)
قرآن نه در بيان حقايق نارساست و نه از برهان بى بهره ، بلکه کسانى که کافر شده اند ، بر کفرورزى و تکذيب ] حق [ خوى گرفته اند از اين روست که حقايق قرآن را دروغ مى انگارند . (22)
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ (23)
و خدا به آنچه در دل هاى خود نهان مى دارند داناتر است . (23)
فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ (24)
پس آنان را به عذابى دردناک نويد ده . (24)
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ (25)
ولى کسانى که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده اند ، براى آنان پاداشى بى منّت خواهد بود . (25)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 589صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ز جان جان شکایت می‌کنم؟! من نیم شاکی روایت می‌کنم *
دل همی‌گوید کزو رنجیده‌ام وز نفاق سست می‌خندیده‌ام
ای رهیده جان تو از ما و من ای لطیفه‌ی روح اندر مرد و زن *
مرد و زن چون یک شود آن یک توی چونک یکها محو شد انک توی ***
این من و ما بهر آن بر ساختی تا تو با خود نرد خدمت باختی
تا من و توها همه یک جان شوند عاقبت مستغرق جانان شوند
باده از ما مست شد نه ما ازو قالب از ما هست شد نه ما ازو ****
* علت اینکه برخی بیت
بشنو از نی چون حکایت می‌کند ، از جُدایی‌ها شکایت می‌کند
را درست تر از حالت بشنو از نی چون شکایت می‌کند می دانند همین بیت است که در جای خود توضیح داده شده که عاشق عیبی در معشوق نمی بیند که بخواهد گله یا شکایت کند
** اما توضیح برخی مسائل عرفانی متاسفانه امکانپذیر نیست. می توان با عذاب دادن عبارت سعی کرد آنرا بیان کرد و توضیحی داد ولی با خواندن و حتی دانستن برخی مسائل عرفانی نمی تواند کسی ادعا کند که آنرا فهمیده
درک و معرفت حق و عرفان حقیقی مثل گرفتن مدرک تحصیلی نیست که با چند مدت مطالعه و آزمون بتوان به آن رسید و کسی با ادعا نمی تواند خود را عارف بنامد. چیزی که عرفای بزرگی چون حافظ، مولانا، سعدی، عطار و نظامی و ... سالها خون دل خورده اند تا درک کردند را نمی توان به راحتی در بازار دنیا خرید و با خود به خانه آورد، چیزی که بهایش دادن عمر و جان است را نمی توان به بهای دیگری بدست آورد. اما از سر وظیفه در حد توان توضیحی در رابطه با لطفه روح بیان می شود.
وقتی خداوند در آیه 29 سوره حجر می فرماید
از روح خود در او (انسان) دميدم
چون خداوند به قول نظامی در بدایت بدایت همه چیز. در نهایت نهایت همه چیز است پس روح او ظریف ترین و لطیف ترین چیز در عالم است که او از وجود پاک خود به ما داده
و چون روح خداوند زن و مرد ندارد بنابر این روح انسان نیز زن و مرد ندارد بلکه این تن ماست که در عالم ماده زن و مرد دارد و اکنون با پیشرفت علم و تغییر جنسیت ها می توان فهمید که جنسیت و بعد مادی انسان قابل تغییر است ولی روح و جان و بعد معنوی انسان ثابت است و در حقیقت ما همان روح و جان هستیم که از خداییم و به خدا می رویم و نه جسم زن و مرد که خاک و ماده است و به خاک سپرده خواهد شد
اگر ما بتوانیم از روح لطیف و آسمانی خود، گرد و غبار جسمانی را بزداییم آن وقت تازه به مقام آدمیت و جانشینی خداوند در زمین (خلیفة الله) نزدیک می شویم
تولید مثل انسان نیز همینگونه است که پدر و مادر به بچه جسم می دهند و این خداست که به بچه روح و جان می دهد که جسم بدون روح و جان هرگز زنده نخواهد شد بنابر این بچه در اصل از خداست و پدر و مادر امانتدار هستند نه مالک بچه، که جسمی که آنها می دهند بدون روح خدا اسیر خاک است و این امانتداری وظیفه سنگینی است که خدا بر دوش آنان نهاده که از آن اگر کوتاهی کنند بازخواست خواهند شد.
*** هرجا اتحاد و پیوند و یگانگی خداپسندانه است آنجا خدا هست و هرجا نفاق و جدایی و طلاق خودخواهانه است آن دسیسه شیطان است بنابر این اگر مرد و زن هر دو به طور خداپسندانه به اتحاد برسند آن یک و آن وحدت از خداست البته نه فقط از لحاظ جسمانی بلکه همانطور که گفته شد اصل بر ازدواج روحانی است
اما در مرتبه بالاتری و در توضیح چونک یکها محو شد انک توی به قول حافظ
حافظ تو خود حجاب خودی از میان برخیز
این یعنی اگر هر یکی از زن و مرد (هر انسانی) در عشق حقیقی به کسی یا چیزی یا کاری "نیست و محو" شود و از میان برود آن وقت به معرفت و مفهومی می رسد که از آن به عنوان وحدت وجود یاد می شود و به هیچ وجه قابل توضیح نیست که این وادی عشق بازی کودکان نیست و کار بزرگان است به قول نظامی
نظامی جام وصل آنگه کنی نوش ، که بر یادش کنی خود را فراموش
وقتی کسی در عشق حق و حقیقی وجود خود را فراموش کند آن وقت نیست می شود و همان نیی می شود که مولانا می گوید بشنو از نی
**** باده از ما مست شد نی ما ازو هم گفته شده که در اصل معنی تغییری ایجاد نمی کند و حقیقت این است که مستی حقیقی از وجود انسان است نه مستی شراب آب انگور که مثال حقیری از آن مستی است که بهای مستی حقیقی همانطور که گفته شد درهم و دینار و ارزان نیست
570568مشاهده متن کاملمولانا (2017/12/08-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی