فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 83

سوره مبارکه المطففين

صفحه 589
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ (35)
مؤمنان در حجله ها روى تخت ها نشسته و مى نگرند ، (35)
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (36)
که آيا کافرانِ گنه پيشه را به آنچه مى کردند سزا داده اند ؟ (36)
سوره 84

سوره مبارکه الانشقاق

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ (1)
آن گاه که آسمان از هم بشکافد ، (1)
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ (2)
و پروردگارش را فرمان برد و سزد که چنين کند ، (2)
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ (3)
و آن گاه که زمين کشيده و گسترده شود ، (3)
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ (4)
و مردگانى را که در دل دارد بيرون افکند و از آنها تهى گردد ، (4)
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ (5)
و پروردگارش را فرمان برد و سزد که چنين کند ، آن گاه که اين حوادث رخ دهد ، رستاخيز برپا مى شود و همگان به ديدار پروردگار خود خواهند شتافت و سزاى کردارشان را خواهند ديد . (5)
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ (6)
اى انسان ، تو با رنج و تلاشى وصف ناپذير به سوى پروردگارت روانه اى ، و سرانجام به لقاء و داورى او خواهى رسيد . (6)
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ (7)
امّا آن کس که کارنامه اش به دست راستش داده شود ، (7)
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا (8)
به زودى با حسابى آسان کارهاى او محاسبه مى شود . (8)
وَيَنْقَلِبُ إِلَىٰ أَهْلِهِ مَسْرُورًا (9)
و شادمان به سوى کسانش ( حوريان و خدمتکاران بهشتى ) باز مى گردد . (9)
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ (10)
و امّا آن کس که کارنامه اش از پشت سرش به او داده شود ، (10)
فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا (11)
ديرى نمى گذرد که بر خود نفرين مى کند و هلاکت خود را مى خواهد . (11)
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا (12)
و به آتش فروزان در مى آيد . (12)
إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا (13)
چرا که او در دنيا در ميان خانواده خود سرمستى و شادمانى مى کرد . (13)
إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ (14)
او مى پنداشت که هرگز براى حسابرسى کارهايش به سوى خدا باز نمى گردد . (14)
بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا (15)
چرا ، بازگشت او به سوى خدا حتمى است ، و قطعاً پروردگارش به کارهاى او بيناست . (15)
فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ (16)
سوگند ياد مى کنم به سرخى و زردى و سفيدىِ افق هنگام غروب ، (16)
وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ (17)
و به شب و آنچه در خود گرد مى آورد ، (17)
وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ (18)
و به ماه چون فروغش کامل شود و بدر تمام گردد ، (18)
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ (19)
که شما انسان ها در حرکت خود به سوى خدا مراحلى را يکى پس از ديگرى خواهيد پيمود تا سرانجام به حساب اعمال و جزاى خويش برسيد . (19)
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (20)
شگفتا ! اين انسان ها را چه شده است که ايمان نمى آورند ؟ (20)
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ (21)
و هنگامى که قرآن بر آنان تلاوت شود سجده نمى کنند ؟ (21)
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ (22)
قرآن نه در بيان حقايق نارساست و نه از برهان بى بهره ، بلکه کسانى که کافر شده اند ، بر کفرورزى و تکذيب ] حق [ خوى گرفته اند از اين روست که حقايق قرآن را دروغ مى انگارند . (22)
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ (23)
و خدا به آنچه در دل هاى خود نهان مى دارند داناتر است . (23)
فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ (24)
پس آنان را به عذابى دردناک نويد ده . (24)
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ (25)
ولى کسانى که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده اند ، براى آنان پاداشى بى منّت خواهد بود . (25)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 589صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی