فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 33

سوره مبارکه الاحزاب

صفحه 418
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا (1)
اى پيامبر ، کافران با پشتيبانى منافقان از تو مى خواهند که با آنان و معبودانشان مخالفت نکنى تا آنان نيز متعرّض تو و خدايت نشوند; از خدا پروا داشته باش و از کافران و منافقان فرمان مبر ، چرا که خداوند دانا و حکيم است . (1)
وَاتَّبِعْ مَا يُوحَىٰ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا (2)
تو بايد آنچه را از جانب پروردگارت به تو وحى مى شود پيروى کنى و با کفرپيشگان و منافقان طبق فرمان خدا رفتار نمايى; به يقين خداوند به آنچه مى کنيد آگاه است . (2)
وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا (3)
مخالفت با خواسته کافران و منافقان براى تو دشوار مى نمايد ، ولى بر خدا توکّل کن که خداوند براى کارسازى بندگانش بسنده است . (3)
مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ ۚ وَمَا جَعَلَ أَزْوَاجَكُمُ اللَّائِي تُظَاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهَاتِكُمْ ۚ وَمَا جَعَلَ أَدْعِيَاءَكُمْ أَبْنَاءَكُمْ ۚ ذَٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِأَفْوَاهِكُمْ ۖ وَاللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ (4)
هيچ کس نمى تواند به دو امر متضاد اعتقاد داشته باشد ، زيرا خداوند در درون هيچ کسى دو قلب قرار نداده است . پس تو نمى توانى هم پيرو آراى کفرپيشگان و منافقان باشى و هم پيرو وحى الهى . خداوند ، همسرانتان را که با « ظِهار » بسان مادران خويش مى شمريد ، مادران شما قرار نداده و آنان را بر شما حرام نساخته است; و نيز پسرخوانده هاى شما را پسرانتان نشمرده است تا حکم پسران واقعى شما را داشته باشند و از شما ارث ببرند و همسرانشان مَحرم شما شوند . اين گفتار شماست که بر زبان مى رانيد . خداوند به محتواى آن حکم نکرده است و خدا همواره حق مى گويد و اوست که به راه درست هدايت مى کند . (4)
ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ ۚ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ ۚ وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيمَا أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَلَٰكِنْ مَا تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (5)
پسرخوانده هاى خود را آن گاه که نام مى بريد ، به نام پدرانشان بخوانيد که اين نزد خدا منصفانه تر است; و اگر پدرانشان را نمى شناسيد ، آنان برادران و دوستان دينى شمايند ، پس آنان را با نام برادر و دوست بخوانيد . و اگر از روى خطا يا فراموشى آنان را به نام غير پدرانشان نام برده ايد ، بر شما گناهى نيست ، ولى در آنچه دل هايتان قصد کرده است و از روى عمد بوده گناه کرده ايد . آرى کار ناروايى که از روى خطا يا فراموشى انجام شده است آمرزيده مى شود ، چرا که خداوند آمرزنده و مهربان است . (5)
النَّبِيُّ أَوْلَىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ ۖ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ ۗ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ إِلَّا أَنْ تَفْعَلُوا إِلَىٰ أَوْلِيَائِكُمْ مَعْرُوفًا ۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا (6)
پيامبر در امر دين و دنياى مؤمنان از آنان نسبت به خودشان سزاوارتر است ، و همسران او به منزله مادران ايشانند . و در کتاب خدا ثبت است که خويشاوندان در ارث بردن از يکديگر ، بر همه مؤمنان و حتى مهاجران مقدّم اند ، و از اين پس هجرت و اُخوّت ايمانى سبب ارث نخواهد بود . آرى مى توانيد در حق برادران ايمانىِ خود کار نيکى کنيد و با وصيّت ، بخشى از دارايى هاى خود را به آنان برسانيد . اين حکم در کتاب الهى نگاشته شده است . (6)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 418صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی