| سوره 29 | سوره مبارکه العنكبوت | صفحه 398 |
|
| فَأَنْجَيْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ وَجَعَلْنَاهَا آيَةً لِلْعَالَمِينَ (15) |
| پس ] ستمکاران را هلاک کرديم و [ نوح و سرنشينان کشتى او را نجات داديم و آن رخداد را براى همه گروه هاى بشرى نشانه و آيتى قرار داديم . (15) |
| وَإِبْرَاهِيمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ ۖ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (16) |
| و ما ابراهيم را به سوى قومش به رسالت فرستاديم آن گاه که به مردمش گفت : فقط خدا را بپرستيد و از او پروا داشته باشيد ، زيرا عبادت خدا و پرهيزگارى براى شما بهتر است اگر بدانيد . (16) |
| إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا ۚ إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ ۖ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (17) |
| جز اين نيست که شما به جاى خدا بت هايى را مى پرستيد که از اُلوهيَّت بهره اى ندارند . شما در اين که آنها را خدا مى ناميد و به پرستش آنها مى پردازيد دروغ مى بافيد ، زيرا آنهايى که به جاى خدا عبادتشان مى کنيد تا سودى به شما برسانند اختياردار روزىِ شما نيستند; روزىِ شما نزد خداست ، از او روزى طلب کنيد و او را بپرستيد و در برابر نعمت هايى که به شما داده است شکرگزار او باشيد; چرا که براى حسابرسى فقط به سوى او بازگردانده مى شويد . (17) |
| وَإِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ۖ وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ (18) |
| اگر مرا دروغگو بشماريد و توحيد و قيامت را منکر شويد ، خلاف انتظار من نيست ، زيرا امت هايى هم که پيش از شما بودند ، فرستادگان الهى را دروغگو شمردند . و بر فرستاده خدا وظيفه اى جز ابلاغ پيامِ روشن نيست . (18) |
| أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ (19) |
| آيا منکران روز قيامت درنيافته اند که چگونه خداوند آفريدگان را نخست پديد مى آورد ، سپس آنها را با آفرينشى مجدد به سوى خويش باز مى گرداند ؟ به يقين اين کار براى خداوند آسان است . (19) |
| قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ۚ ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (20) |
| اى پيامبر ، بگو : در زمين سير کنيد و بنگريد که چگونه خداوند آفرينش آدميان را آغاز کرد . آن گاه ] درمى يابيد که [ خداوند نشئه آخرت را پديد مى آورد . کيفيت آفريده ها نشانه آن است که قدرت خداوند بى انتهاست و او بر هر چيزى تواناست . (20) |
| يُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ (21) |
| و بگو : آنگاه که نشأه آخرت پديد آيد ، خداوند هر که را بخواهد عذاب مى کند و هر که را بخواهد به رحمت خود درمى آورد ، و شما به سوى خداوند بازگردانده مى شويد . (21) |
| وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ ۖ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ (22) |
| شما هرگز نمى توانيد نه در زمين خدا را ناتوان سازيد و از او بگريزيد و نه در آسمان; نه خود به تنهايى مى توانيد بر او غالب شويد و نه جز خدا سرپرستى داريد که بتواند شما را بر او چيره کند و از عذاب برهاند و نه ياورى داريد که بتوانيد با کمک او از عهده اين کار برآييد . (22) |
| وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَلِقَائِهِ أُولَٰئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي وَأُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (23) |
| کسانى که آيات الهى را انکار کرده و به معاد و لقاى خداوند کفر ورزيده اند ، از رحمت من نوميد شده اند و اينانند که عذاب دردناک قيامت را خواهند داشت . (23) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |