فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 35

سوره مبارکه فاطر

صفحه 440
وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَٰكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِ بَصِيرًا (45)
و مقدر نيست که همه گنهکاران در دنيا کيفر شوند; اگر خدا همه مردم را به سزاى گناهانى که انجام داده اند مؤاخذه مى کرد ، بر روى زمين هيچ جنبنده اى باقى نمى گذاشت ولى کيفر آنان را تا سرآمدى معين به تأخير مى اندازد و به آنان مهلت مى دهد ، و وقتى اجلشان فرا رسيد ، آنان را به سزاى گناهانشان مؤاخذه مى کند ، چرا که خدا به بندگان خود بينا و به رفتارشان داناست . (45)
سوره 36

سوره مبارکه يس

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
يس (1)
يا ، سين . (1)
وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ (2)
سوگند به قرآنِ دربردارنده حکمت ، (2)
إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ (3)
که تو يقيناً از جمله کسانى هستى که به رسالت فرستاده شده اند . (3)
عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (4)
به قرآن سوگند که تو بر راهى راست قرار دارى; راهى که به خدا منتهى مى شود و تو را به نيکبختى مى رساند . (4)
تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ (5)
قرآن از جانب خداى شکست ناپذير رحمت گستر ، نازل شده است; پس او بر منکران آن پيروز و بر باوردارندگان آن رحمت آورنده است . (5)
لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ (6)
تو را به رسالت برانگيخت و قرآن را فرو فرستاد تا مردمى را که پدرانشان به وسيله هيچ پيامبرى بيم داده نشدند و از اين رو در غفلت و بى خبرى به سر مى بردند ، از عذاب الهى بيم دهى . (6)
لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَىٰ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (7)
قطعاً آن سخن ( وعده عذاب دوزخ ) درباره بيشترشان تحقق يافته است; از اين رو اين مشرکان ايمان نخواهند آورد; (7)
إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ (8)
چرا که بر گردن هايشان غُل هايى نهاده ايم و دست هايشان را با آن غل ها بر گردن هايشان بسته ايم . آن غل ها تا چانه هايشان کشيده شده و تمام گردنشان را پوشانده و سرهايشان رو به بالا قرار گرفته است ، بدين سبب پيش روى خود را نمى بينند و راه راست را نمى يابند . (8)
وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ (9)
و ما از پيش روى آنان حجابى و از پشت سرشان حجابى قرار داده ايم ، به گونه اى که اطرافشان را پوشانده ايم ، ازاين رو نمى بينند و هدايت نمى شوند . (9)
وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (10)
آرى ، بر آنان يکسان است ، چه بيمشان بدهى يا بيمشان ندهى ايمان نمى آورند . (10)
إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ ۖ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ (11)
اينان که غل ها بر گردن دارند و در حجابند ، از هشدارهاى تو بهره اى نمى برند و چنانند که گويى هشدارشان نداده اى . تو فقط کسى را هشدار مى دهى و هشدار تو براى او سودمند است که قرآن را تصديق کند و به سمت و سوى آن گرايد و از خداى رحمان که براى او در حجاب است ، بهراسد و در عين حال به رحمتش اميدوار باشد . چنين کسى را به آمرزش گناهان و بهشت که پاداشى ارجمند است نويد ده . (11)
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ ۚ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ (12)
ما خود ، مردگان را براى کيفر و پاداش زنده مى کنيم و کارهاى نيک و بدى را که در دوران زندگى پيش فرستاده اند و نيز سنت هاى شايسته و ناشايستى را که از خود در ميان مردم به جاى گذاشته اند ، همه را در کتابى ثبت مى کنيم ، و ما هر چيزى را در لوح محفوظ که پيشواى خلايق است و مقدّرات حتمى آنها را به روشنى دربردارد ، برشمرده و ثبت کرده ايم . (12)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 440صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی