فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 34

سوره مبارکه سبا

صفحه 434
قُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ (49)
بگو : با نزول قرآن ، حق به صحنه آمد و بعد از اين ديگر باطل نه چيز جديدى به ميدان مى آورد و نه چيزى را که گذشته است احيا مى کند . (49)
قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ فَإِنَّمَا أَضِلُّ عَلَىٰ نَفْسِي ۖ وَإِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي ۚ إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ (50)
بگو : اگر گمراه شوم ، جز اين نيست که خود به بيراهه رفته ام و آن بر عهده خودم است; و اگر هدايت يابم ، در اثر آن حقايقى است که پروردگارم به من وحى مى کند ، چراکه او شنونده دعاهاست و به بندگانش نزديک است . (50)
وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ (51)
اى کاش مى ديدى زمانى را که مشرکان قريش و هم مسلکانشان در آستانه مرگ در ترس و وحشت قرار مى گيرند و نمى توانند از سيطره خدا دور بمانند ، و از مکانى نزديک گرفته مى شوند ، چرا که ميان آنان و خدا فاصله اى نيست . (51)
وَقَالُوا آمَنَّا بِهِ وَأَنَّىٰ لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ (52)
آنان در آخرت خواهند گفت : به قرآن ايمان آورديم . اما چگونه از جهان آخرت که از سراى عمل دور است ، دست يافتن به ايمانى کارساز براى آنان ميسر است ؟ ! (52)
وَقَدْ كَفَرُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ ۖ وَيَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ (53)
در آن سرا ، ايمانشان به قرآن بى اثر است ، چرا که قبلاً بدان کافر شدند و از دنيا ، آن سراى دور از آخرت ، جهان ديگر را که از ديدشان نهان بود ، هدف تيرهاى انکار که برخاسته از گمان بود قرار دادند . (53)
وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُونَ كَمَا فُعِلَ بِأَشْيَاعِهِمْ مِنْ قَبْلُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ (54)
با مرگ ، ميان آنان و لذّت هايى که به آنها رغبت داشتند فاصله افتاد; همان گونه که پيش تر با امثال آنان از امت هاى گذشته نيز چنين رفتار شد ، چرا که آنان نيز درباره آخرت سخت در ترديد بودند . (54)
سوره 35

سوره مبارکه فاطر

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
الْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَاعِلِ الْمَلَائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۚ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (1)
ستايش از آنِ خداوند است که پديدآورنده آسمان ها و زمين است و فرشتگان را رسولانى قرار داده است تا در عالم تکوين و تشريع اجراکننده فرمانش باشند; برخى از آنها دو بال و برخى سه بال و برخى چهار بال دارند . او هر چه بخواهد در آفرينش مى افزايد; همانا خداوند بر هر چيزى تواناست . (1)
مَا يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۖ وَمَا يُمْسِكْ فَلَا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (2)
هر نعمتى را که خدا بر مردم بگشايد که همه برخاسته از رحمت اوست ، هيچ بازدارنده اى براى آن نخواهد بود و آنچه را بازدارد ، هيچ بخشنده اى بعد از او نيست که آن را گسيل دارد ، و اوست شکست ناپذيرى که هر چه خواهد همان شود ، و حکيمى است که هر چه کند بر طبق حکمت و مصلحت کند . (2)
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ (3)
اى مردم ، نعمت هاى خدا را که به شما ارزانى داشته شده است به خاطر آوريد; آيا آفريدگارى جز خدا از آسمان و زمين به شما روزى مى دهد ؟ پس معبودى سزاوار پرستش جز او نيست . شما تا کى از حقّ بازداشته مى شويد و به شرک روى مى آوريد ؟ (3)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 434صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی